balkon
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
zobacz też: Balkon
[edytuj] balkon (język polski)
wymowa: IPA: [ˈbalkɔn]
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) wystająca z budynku płyta ograniczona balustradą
odmiana: (1.1) lp balkon|, ~u, ~owi, ~, ~em, ~ie, ~ie; lm ~y, ~ów, ~om, ~y, ~ami, ~ach, ~y
przykłady:
składnia:
kolokacje: (1.1) wychodzić na ~, stać na ~ie
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne: przym. balkonowy, rzecz. balkonik
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
- angielski: (1.1) balcony
- chorwacki: (1.1) balkon m
- esperanto: (1.1) balkono
- francuski: (1.1) balcon m
- grecki: (1.1) μπαλκόνι n
- hiszpański: (1.1) balcón m
- jidysz: (1.1) באַלקאָן m (balkon)
- niemiecki: (1.1) Balkon m
- rosyjski: (1.1) балкон m
- włoski: (1.1) balcone m
[edytuj] balkon (język chorwacki)
wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) balkon
odmiana: (1.1) lp balkon, balkona, balkonu, balkon, balkonom, balkonu, balkone; lm balkoni, balkona, balkonima, balkone, balkonima, balkonima, balkoni
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:

