balkon

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

zobacz też: Balkon

[edytuj] balkon (język polski)

wymowa: IPA: [ˈbalkɔn]
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) wystająca z budynku płyta ograniczona balustradą

odmiana: (1.1) lpliczba pojedyncza balkon|, ~u, ~owi, ~, ~em, ~ie, ~ie; lmliczba mnoga ~y, ~ów, ~om, ~y, ~ami, ~ach, ~y
przykłady:

(1.1) Wyszedłem na balkon, żeby zobaczyć pokaz sztucznych ogni.

składnia:
kolokacje: (1.1) wychodzić na ~, stać na ~ie
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne: przym.przymiotnik balkonowy, rzecz.rzeczownik balkonik
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:

• angielski: (1.1) balcony
• chorwacki: (1.1) balkon mrodzaj męski
• esperanto: (1.1) balkono
• francuski: (1.1) balcon mrodzaj męski
• grecki: (1.1) μπαλκόνι nrodzaj nijaki
• hiszpański: (1.1) balcón mrodzaj męski
• jidysz: (1.1) באַלקאָן mrodzaj męski (balkon)
• niemiecki: (1.1) Balkon mrodzaj męski
• rosyjski: (1.1) балкон mrodzaj męski
• włoski: (1.1) balcone mrodzaj męski

[edytuj] balkon (język chorwacki)

wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) balkon

odmiana: (1.1) lpliczba pojedyncza balkon, balkona, balkonu, balkon, balkonom, balkonu, balkone; lmliczba mnoga balkoni, balkona, balkonima, balkone, balkonima, balkonima, balkoni
przykłady:

(1.1) Izašao sam na balkon da zapalim cigaretu. → Wyszedłem na balkon, żeby zapalić papierosa.

składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: