burmistrz

burmistrz (język polski)

wymowa:

IPA: [ˈburmʲisṭʃ], AS: [burmʹisṭš], zjawiska fonetyczne: zmięk. zmiękczenie • wygł. utrata dźwięczności w wygłosie • udziąs. udziąsłowienie  wymowa

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) urzędnik na czele samorządu miasta lub gminy

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	burmistrz	burmistrzowie
dopełniacz	burmistrza	burmistrzów
celownik	burmistrzowi	burmistrzom
biernik	burmistrza	burmistrzów
narzędnik	burmistrzem	burmistrzami
miejscownik	burmistrzu	burmistrzach
wołacz	burmistrzu	burmistrzowie

przykłady:

(1.1) Burmistrz odwołał posiedzenie Rady Miasta.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik burmistrzyni

przym. przymiotnik burmistrzowski

związki frazeologiczne:

etymologia:

(1.1) śwn. średnio-wysoko-niemiecki burg + mīster, niem. niemiecki Bürgermeister

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) (city/town) mayor
• arabski: (1.1) محافظ
• baskijski: (1.1) alkate, auzapez
• chiński: (1.1) 市长
• czeski: (1.1) purkmistr m rodzaj męski, purkmistrová f rodzaj żeński
• dolnołużycki: (1.1) šołta m rodzaj męski
• duński: (1.1) borgmester w rodzaj wspólny
• francuski: (1.1) maire m rodzaj męski
• górnołużycki: (1.1) měšćanosta m rodzaj męski
• hiszpański: (1.1) alcalde m rodzaj męski
• islandzki: (1.1) borgarstjóri m rodzaj męski
• japoński: (1.1) 首長
• jidysz: (1.1) בירגער־מײַסטער (birger-majster) m rodzaj męski
• niemiecki: (1.1) Bürgermeister m rodzaj męski
• nowogrecki: (1.1) δήμαρχος m rodzaj męski
• rosyjski: (1.1) мэр m rodzaj męski

źródła: