burmistrz

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] burmistrz (język polski)

wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) urzędnik na czele samorządu miasta lub gminy

odmiana: lp liczba pojedyncza burmistrz, ~a, ~owi, ~a, ~em, ~u, ~u; lm liczba mnoga ~owie, ~ów, ~om, ~ów, ~ami, ~ach, ~owie przykłady:

(1.1) Burmistrz odwołał posiedzenie Rady Miasta.

składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne: rzecz. rzeczownik burmistrzyni; przym. przymiotnik burmistrzowski
związki frazeologiczne:
etymologia: (1.1) śwn. średnio-wysoko-niemiecki burg + mīster^[1], niem. niemiecki Bürgermeister^[2]
uwagi: tłumaczenia:

• angielski: (1.1) (city/town) mayor
• chiński: (1.1) 市长
• dolnołużycki: (1.1) šołta m rodzaj męski
• duński: (1.1) borgmester w rodzaj wspólny
• francuski: (1.1) maire m rodzaj męski
• górnołużycki: (1.1) měšćanosta m rodzaj męski
• grecki: (1.1) δήμαρχος m rodzaj męski
• hiszpański: (1.1) alcalde m rodzaj męski
• islandzki: (1.1) borgarstjóri m rodzaj męski
• japoński: (1.1) 首長
• jidysz: (1.1) בירגער־מײַסטער (birger-majster) m rodzaj męski
• niemiecki: (1.1) Bürgermeister m rodzaj męski
• rosyjski: (1.1) мэр m rodzaj męski

źródła:

1. ↑ Słownik zapożyczeń niemieckich w polszczyźnie, red. Marek Łaziński, s. 42, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, 2008. ISBN 978-83-01-15588-9.
2. ↑ hasło burmistrz w: Władysław Kopaliński, Słownik wyrazów obcych i zwrotów obcojęzycznych, De Agostini Polska.