papryka

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

papryka (język polski)[edytuj]

papryka (1.1)
papryki (1.2)
papryka (1.3)
wymowa:
wymowa ?/i, IPA[ˈpaprɨka], AS[papryka], zjawiska fonetyczne: akc. na 3 syl. 
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) bot. , roln.  gatunek rośliny uprawnej o owocach spożywane jako warzywo lub przyprawa; zob.  też papryka w Wikipedii
(1.2) spoż.  jarzyna z owocu papryki (1.1); zob.  też papryka (kuchnia) w Wikipedii
(1.3) spoż.  czerwona, sypka przyprawa sporządzona z owocu papryki (1.1)
odmiana:
(1.1-3)
przykłady:
(1.1) Papryka pochodzi z Ameryki.
(1.2) Lubię nadziewane mięsem owoce papryki.
(1.3) sałatkę trzeba przyprawić i dodać trochę papryki.
składnia:
kolokacje:
(1.1) papryka rocznapapryka jagodowapapryka habanero
(1.2) papryka pomidorowapapryka czereśniowapapryka habaneropapryka chili
(1.3) papryka słodka / ostra
synonimy:
(1.1) pieprzowiec
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) roślina
(1.2) warzywo, jarzyna
(1.3) przyprawa
hiponimy:
(1.3) chili, pieprz cayenne
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  papryczka f , paprykarz m , paprykowiec m 
przym.  paprykowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
zobacz też: Indeks:Polski - Jedzenie
tłumaczenia:
źródła: