papryka

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

papryka (język polski)[edytuj]

uprawa papryki (1.1)
słodka papryka (1.2)
ostra papryka (1.3) na krzewie
wymowa:
wymowa ?/i, IPA[ˈpaprɨka], AS[papryka], zjawiska fonetyczne: akc. na 3 syl. 
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) gatunek rośliny uprawnej o mało soczystych, podłużnych owocach, które spożywane jako warzywo (odmiany słodkie) lub jako przyprawa (odmiany ostre); zob.  też papryka w Wikipedii
(1.2) słodki owoc papryki (1.1) lub sporządzona z owocu przyprawa; zob.  też zastosowanie papryki w Wikipedii
(1.3) ostry owoc papryki (1.1) lub sporządzona z owocu przyprawa
odmiana:
(1.1-3)
przykłady:
(1.1) Papryka pochodzi z Ameryki.
(1.2) Lubię nadziewane mięsem owoce papryki.
(1.3) sałatkę trzeba przyprawić. Dodaj trochę papryki.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.3) chili
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym.  paprykowy
rzecz.  papryczka f , paprykarz
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
zobacz też: Indeks:Polski - Jedzenie
tłumaczenia:
źródła: