przyprawiać

przyprawiać (język polski)

przyprawiać (1.1)

wymowa:

IPA: [pʃɨ.ˈpra.vʲjäʨ̑], AS: [pšy.pra.vʹi ̯äć], zjawiska fonetyczne: zmięk. zmiękczenie • utr. dźw. utrata dźwięczności • podw. art. podwyższona artykulacja samogłoski • i → j  i czytane jako /j/ 

znaczenia:

czasownik

(1.1) dodawać przyprawę do potrawy lub napoju

(1.2) przyczepiać coś dodatkowego – dosłownie lub w przenośni (np. wąsy, rogi, brodę)

(1.3) doprowadzać kogoś do jakiegoś negatywnego stanu (np. choroby, odczucia)

odmiana:

(1.1) koniugacja I

 

forma		liczba pojedyncza			liczba mnoga
		1 os.	2 os.	3 os.	1 os.	2 os.	3 os.
bezokolicznik		przyprawiać
czas teraźniejszy		przyprawiam	przyprawiasz	przyprawia	przyprawiamy	przyprawiacie	przyprawiają
czas przeszły	m	przyprawiałem	przyprawiałeś	przyprawiał	przyprawialiśmy	przyprawialiście	przyprawiali
	f	przyprawiałam	przyprawiałaś	przyprawiała	przyprawiałyśmy	przyprawiałyście	przyprawiały
	n	przyprawiałom (forma potencjalna)	przyprawiałoś (forma potencjalna)	przyprawiało
pozostałe formy czas przyszły m będę przyprawiał, będę przyprawiać będziesz przyprawiał, będziesz przyprawiać będzie przyprawiał, będzie przyprawiać będziemy przyprawiali, będziemy przyprawiać będziecie przyprawiali, będziecie przyprawiać będą przyprawiali, będą przyprawiać f będę przyprawiała, będę przyprawiać będziesz przyprawiała, będziesz przyprawiać będzie przyprawiała, będzie przyprawiać będziemy przyprawiały, będziemy przyprawiać będziecie przyprawiały, będziecie przyprawiać będą przyprawiały, będą przyprawiać n będę przyprawiało (forma potencjalna), będę przyprawiać będziesz przyprawiało, będziesz przyprawiać będzie przyprawiało, będzie przyprawiać czas zaprzeszły m przyprawiałem był przyprawiałeś był przyprawiał był przyprawialiśmy byli przyprawialiście byli przyprawiali byli f przyprawiałam była przyprawiałaś była przyprawiała była przyprawiałyśmy były przyprawiałyście były przyprawiały były n przyprawiałom było (forma potencjalna) przyprawiałoś było (forma potencjalna) przyprawiało było forma bezosobowa czasu przeszłego przyprawiano tryb rozkazujący – przyprawiaj niech przyprawia przyprawiajmy przyprawiajcie niech przyprawiają tryb przypuszczający m przyprawiałbym, byłbym przyprawiał przyprawiałbyś, byłbyś przyprawiał przyprawiałby, byłby przyprawiał przyprawialibyśmy, bylibyśmy przyprawiali przyprawialibyście, bylibyście przyprawiali przyprawialiby, byliby przyprawiali f przyprawiałabym, byłabym przyprawiała przyprawiałabyś, byłabyś przyprawiała przyprawiałaby, byłaby przyprawiała przyprawiałybyśmy, byłybyśmy przyprawiały przyprawiałybyście, byłybyście przyprawiały przyprawiałyby, byłyby przyprawiały n przyprawiałobym, byłobym przyprawiało (formy potencjalne) przyprawiałobyś, byłobyś przyprawiało (formy potencjalne) przyprawiałoby, byłoby przyprawiało imiesłów przymiotnikowy czynny m przyprawiający, nieprzyprawiający f przyprawiająca, nieprzyprawiająca przyprawiające, nieprzyprawiające n przyprawiające, nieprzyprawiające imiesłów przymiotnikowy bierny m przyprawiany przyprawiani f przyprawiana przyprawiane n przyprawiane imiesłów przysłówkowy współczesny przyprawiając, nie przyprawiając rzeczownik odczasownikowy przyprawianie, nieprzyprawianie

przykłady:

(1.1) Mama przyprawia zupę majerankiem.

(1.2) To nas tu o mało nie wykastrowali, a ty cycki będziesz sobie, cyganie, przyprawiał? (Albert w filmie Seksmisja Juliusza Machulskiego)

składnia:

kolokacje:

(1.3) przyprawiać o ból głowy / o szybsze bicie serca / o mdłości / o dreszcze / o ciarki / o palpitacje serca / o kontuzję / o paranoję / o ból brzucha / o zgryzotę / o wieczną zgubę

synonimy:

(1.1-2) doprawiać

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik przyprawianie n rodzaj nijaki, przyprawa, przyprawnik

czas. czasownik przeprawić, przeprawiać, przyprawić, doprawić, doprawiać

przym. przymiotnik przyprawiony, przyprawiany, przyprawowy, nieprzyprawiony

związki frazeologiczne:

przyprawiać komuś rogi • przyprawiać komuś gębę • przyprawiać komuś skrzydła • przyprawiać łatkę

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) season
• arabski: (1.1) طيب
• duński: (1.1) krydre
• esperanto: (1.1) spici
• islandzki: (1.1) krydda
• niemiecki: (1.1) würzen
• norweski (bokmål): (1.1) krydder n rodzaj nijaki
• szwedzki: (1.1) krydda w rodzaj wspólny

źródła: