sałatka

sałatka (język polski)

sałatka (1.1)

sałatka (1.1)

wymowa:

IPA: [saˈwatka], AS: [sau̯atka], wymowa

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) kulin. kulinaria potrawa podawana na zimno, z zazwyczaj drobno pokrojonych składników, głównie warzyw (ugotowanych lub surowych), owoców, jaj, ryb itp.; zob. zobacz też sałatka w Wikipedii

(1.2) zdrobn. zdrobniale sałata

odmiana:

przykłady:

(1.1) Ciocia podała trzy sałatki.

(1.1) Pokrój warzywa na sałatkę.

składnia:

kolokacje:

(1.1) ~ jarzynowa/śledziowa/jajeczna/owocowa • sałatka grecka • ~ z majonezem/ze śmietaną/z jogurtem/z sosem winegret

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

przym. przymiotnik sałatkowy

rzecz. rzeczownik sałata

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

• zobacz też: Indeks:Polski - Jedzenie
• por. porównaj surówka

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) salad
• arabski: (1.1) سلطة f rodzaj żeński, marok. arab. język arabski używany w Maroku شلاضة
• duński: (1.1) salat w rodzaj wspólny
• esperanto: (1.1) salato
• francuski: (1.1) salade f rodzaj żeński
• koreański: (1.1) 샐러드
• nowogrecki: (1.1) σαλάτα f rodzaj żeński
• polski język migowy:
  (w zapisie SignWriting)

  (1.1)
• szwedzki: (1.1) sallad w rodzaj wspólny

źródła: