proszek
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] proszek (język polski)
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) substancja roztarta, rozkruszona, zmielona lub w inny sposób podzielona na wiele bardzo drobnych cząsteczek
- (1.2) lekarstwo w formie proszku (1.1)
- odmiana:
- (1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik proszek proszki dopełniacz proszku proszków celownik proszkowi proszkom biernik proszek proszki narzędnik proszkiem proszkami miejscownik proszku proszkach wołacz proszku proszki
- przykłady:
- (1.1) Irena z odrazą odkryła kolonię robaków w paczce mleka w proszku.
- (1.2) Helenka pomyliła proszki nasenne z cukrem pudrem.
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) proszek do prania, proszek do pieczenia; mleko w proszku
- (1.2) proszki nasenne, proszek od bólu głowy
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- czas. sproszkować
- rzecz. zgrub. proch m
- przym. proszkowy, sproszkowany
- związki frazeologiczne:
- być w proszku
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) powder
- arabski: (1.1) مسحوق
- bułgarski: (1.1) прах m
- czeski: (1.1-2) prášek
- duński: (1.1,2) pulver n
- esperanto: (1.1) pulvoro
- francuski: (1.1) poudre f
- hiszpański: (1.1) polvo m
- jidysz: (1.1) פּראָשיק m (proszek)
- niemiecki: (1.1) Pulver n
- rosyjski: (1.1) порошок m
- ukraiński: (1.1) порошок m
- włoski: (1.1) polvere f
- źródła: