obrączka

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

obrączka (język polski)[edytuj]

obrączki (1.2)
obrączki (1.4)
obrączka (1.5)
wymowa:
IPA[ɔbˈrɔ̃n͇ʧ̑ka], AS[obrõṇčka], zjawiska fonetyczne: udziąs. nazal. asynch. ą  
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) zdrobn.  od: obręcz
(1.2) kółko ze szlachetnego metalu noszone na palcu na znak zawarcia małżeństwa[1]; zob.  też obrączka ślubna w Wikipedii
(1.3) kółko używane do wzmacniania lub łączenia czegoś[1]
(1.4) koliste obramowanie wokół czegoś[1]
(1.5) opaska z napisem, zakładana na nogę ptakom w celu prowadzenia obserwacji[1]
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  obręcz f , obrączkowanie n , obrączkowiec m 
czas.  obrączkować, zaobrączkować
przym.  obręczowy, obrączkowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 hasło obrączka w: Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.