sporo

sporo (język polski)

wymowa:

IPA: [ˈspɔrɔ], AS: [sporo]

znaczenia:

zaimek liczebny nieokreślony

(1.1) jako określenie rzeczownika: dość dużo, niemało

(1.2) jako określenie czasownika: dość dużo, niemało

odmiana:

nieodm. nieodmienny

przykłady:

(1.1) Mamy sporo czasu.

(1.2) Sporo zarobiłem.

składnia:

(1.1) sporo + D. dopełniacz lm liczba mnoga rzeczowników policzalnych

kolokacje:

synonimy:

(1.1) dużo, niemało, wiele, mnóstwo, pełno, bez liku, pod dostatkiem, ile dusza zapragnie, w bród, książk. książkowy multum

(1.2) dużo, niemało, mnóstwo

antonimy:

(1.1) mało, malutko, niewiele, niedużo

(1.2) mało, malutko, niewiele, niedużo

wyrazy pokrewne:

przym. przymiotnik spory

związki frazeologiczne:

pozostawiać sporo do życzenia → mieć dużo wad

etymologia:

uwagi:

(1.1) Nie występuje w kontekście wymagającym innych przypadków niż M. mianownik, D. dopełniacz, B. biernik. W roli podmiotu funkcjonuje jak rzeczownik w rodzaju nijakim lp liczba pojedyncza.

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) pretty much/many, quite a lot, quite a bit; (1.2) a good deal

źródła: