medytacja

medytacja (język polski)

medytacja (1.1) w ośrodku buddyjskiej szkoły Rinzai

wymowa:

IPA: [ˌmɛdɨˈtaʦ̑ʲja], AS: [medytacʹi ̯a], zjawiska fonetyczne: zmięk. zmiękczenie • akc. pob. akcent poboczny 

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) pogrążanie się w myślach

(1.2) w hinduizmie, buddyzmie i dżinizmie: praktyki mające na celu samopoznanie, samodoskonalenie; zob. zobacz też medytacja w Wikipedii

odmiana:

przykłady:

(1.2) Medytacja zazen polega na skupieniu i uważności bez osądzania, tworzenia konstrukcji myślowych, ale też bez walki z przypadkowo powstającymi myślami.

składnia:

kolokacje:

uprawiać medytację

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

czas. czasownik medytować

związki frazeologiczne:

etymologia:

łac. łacina meditatio

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.2) meditation

źródła: