medytacja

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

medytacja (język polski) [edytuj]

medytacja (1.1)
wymowa:
IPA: [ˌmɛdɨˈtaʦ̑ʲja], AS: [medytacʹi ̯a], zjawiska fonetyczne: zmięk. • akc. pob.  wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) pogrążanie się w myślach
(1.2) w hinduizmie, buddyzmie i dżinizmie: praktyki mające na celu samopoznanie, samodoskonalenie; zob.  też medytacja w Wikipedii
odmiana:
przykłady:
(1.2) Medytacja zazen polega na skupieniu i uważności bez osądzania, tworzenia konstrukcji myślowych, ale też bez walki z przypadkowo powstającymi myślami.
składnia:
kolokacje:
(1) uprawiać medytację
synonimy:
(1.1) kontemplacja
antonimy:
wyrazy pokrewne:
czas.  medytować
związki frazeologiczne:
etymologia:
łac.  meditatio
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
Źródło „http://pl.wiktionary.org/w/index.php?title=medytacja&oldid=3160438”