medytacja

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

medytacja (język polski)[edytuj]

medytacja (1.1)
wymowa:
IPA[ˌmɛdɨˈtaʦ̑ʲja], AS[medytacʹi ̯a], zjawiska fonetyczne: zmięk. akc. pob.  wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) pogrążanie się w myślach
(1.2) w hinduizmie, buddyzmie i dżinizmie: praktyki mające na celu samopoznanie, samodoskonalenie; zob.  też medytacja w Wikipedii
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.2) Medytacja zazen polega na skupieniu i uważności bez osądzania, tworzenia konstrukcji myślowych, ale też bez walki z przypadkowo powstającymi myślami.
składnia:
kolokacje:
(1) praktykować / uprawiać medytację
synonimy:
(1.1) kontemplacja
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas.  medytować ndk. 
przym.  medytacyjny
związki frazeologiczne:
etymologia:
łac.  meditatio
uwagi:
zob.  też medytacja w Wikicytatach
tłumaczenia:
źródła: