praktyka

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

praktyka (język polski) [edytuj]

wymowa:
IPA: [ˈpraktɨka], AS: [praktyka], zjawiska fonetyczne: akc. na 3 syl.  wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) świadoma i celowa działalność ludzka[1]
(1.2) okres szkolenia lub nabywania wprawy w jakimś zawodzie[1]
(1.3) doświadczenie zdobyte dzięki działalności ludzkiej[1]
(1.4) wykonywanie zawodu[1]
(1.5) starop.  wróżba
odmiana:
(1)
 
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga
mianownik praktyka praktyki
dopełniacz praktyki praktyk
celownik praktyce praktykom
biernik praktykę praktyki
narzędnik praktyką praktykami
miejscownik praktyce praktykach
wołacz praktyko praktyki
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
(1.1) nieuczciwa praktyka
(1.4) praktyka lekarska
synonimy:
(1.2) ćwiczenie[2]
(1.3) biegłość, doświadczenie, rutyna, wprawa[2]
antonimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  praktykant, praktykantka, praxis
przym.  praktyczny
przysł.  praktycznie
czas.  praktykować
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. ↑ 1,0 1,1 1,2 1,3 hasło praktyka w: sjp.pl.
  2. ↑ 2,0 2,1 synonimy.ux.pl.
Źródło „http://pl.wiktionary.org/w/index.php?title=praktyka&oldid=3284931”