płacić

płacić (język polski)

mężczyzna płaci (1.1) kartą

wymowa:

wymowa, IPA: [ˈpwaʨ̑iʨ̑], AS: [pu̯aćić], zjawiska fonetyczne: zmięk. zmiękczenie 

znaczenia:

czasownik

(1.1) dawać (przekazywać) pieniądze za coś

(1.2) pot. potocznie ponosić konsekwencje

odmiana:

przykłady:

(1.1) W sklepach za towary trzeba płacić.

(1.2) Do dziś płaci za tę pomyłkę.

składnia:

kolokacje:

(1.1-2) słono (za coś) płacić

synonimy:

(1.1) uiszczać, wynagradzać, opłacać

antonimy:

wyrazy pokrewne:

czas. czasownik zapłacić, dopłacać, przepłacać

rzecz. rzeczownik płatność f rodzaj żeński, płatnik m rodzaj męski, płacenie n rodzaj nijaki, płaca f rodzaj żeński

przym. przymiotnik płatny

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• afrykanerski: (1.1) betaal
• angielski: (1.1-2) pay
• arabski: (1.1) دفع ,سدد ,وفى
• czeski: (1.1) platit
• dolnołużycki: (1.1) płaśiś
• duński: (1.1-2) betale
• esperanto: (1.1-2) pagi
• fiński: (1.1) maksaa
• francuski: (1.1-2) payer
• fryzyjski: (1.1) betelje
• górnołużycki: (1.1) płaćić
• hiszpański: (1.1-2) pagar
• holenderski: (1.1) betalen, dokken, storten, uitbetalen, uitkeren, voldoen
• indonezyjski: (1.1) bayar, membayar
• islandzki: (1.1) greiða, borga, gjalda
• kataloński: (1.1) pagar
• kazachski: (1.1) төлеу
• niemiecki: (1.1) zahlen
• norweski: (1.1) betale
• nowogrecki: (1.1-2) πληρώνω
• osetyjski: (1.1) pagar
• polski język migowy:
  (w zapisie SignWriting)

  (1.1)
• portugalski: (1.1) custear, pagar
• rosyjski: (1.1-2) платить
• rumuński: (1.1) plăti
• suahili: (1.1) lipa
• szwedzki: (1.1) betala, erlägga
• węgierski: (1.1) fizet
• włoski: (1.1) pagare
• zulu: (1.1) -khokha

źródła: