kod
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Spis treści |
[edytuj] kod (język polski)
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) kod pocztowy / kreskowy / źródłowy / DNA • używać kodu • stosować / zastosować / podać / podawać / wstukać / wystukać / wpisać kod • nie używać kodu • porozumiewać się kodem
- synonimy:
- (1.1) szyfr
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. koder m, dekoder m, transkoder m, kodownik m, kodownica f, kodowanie n, dekodowanie n, transkodowanie n, odkodowanie n, zakodowanie n, kodeks m, kodyfikacja f
- czas. kodować, dekodować, zakodować, odkodować, transkodować, kodyfikować, zdekodować
- przym. kodowy
- związki frazeologiczne:
- mówić kodem
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) code
- arabski: (1.1) شفرة f
- duński: (1.1) kode w
- hiszpański: (1.1) código m
- niemiecki: (1.1) Code m, Kode m
- portugalski: (1.1) código m
- szwedzki: (1.1) kod w
- źródła:
[edytuj] kod (język chorwacki)
- wymowa:
- znaczenia:
przyimek
- (1.1) u (kogoś)
- składnia:
- (1.1) kod + D.
- synonimy:
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
[edytuj] kod (język szwedzki)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj wspólny
- (1.1) kod[1]
- odmiana:
- (1.1) en kod, koden, koder, koderna
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) kodmeddelande • kodnummer • sifferkod
- synonimy:
- antonimy:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
