przeznaczenie

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

przeznaczenie (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˌpʃɛznaˈʧ̑ɛ̃ɲɛ], AS[pšeznačńe], zjawiska fonetyczne: zmięk. utr. dźw. nazal. -ni… akc. pob. 
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) cel, dla którego służy dana rzecz
(1.2) nieunikniona przyszłość; coś, co musi się stać
(1.3) rzecz. odczas.  od: przeznaczyć (nazwa czynności)
odmiana:
przykłady:
(1.1) Stworzyłem urządzenie, którego przeznaczeniem jest pomoc osobom niesłyszącym.
(1.2) Wróżka wywróżyła mi, że moim przeznaczeniem jest zawód aktora i życie w bogactwie.
(1.3) Burmistrz zapowiedział przeznaczenie dużej kwoty na nowy stadion.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.2) los, fatum
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas.  przeznaczać
ims.  przeznaczony
związki frazeologiczne:
(1.1) miejsce przeznaczenia
(1.2) ślepe przeznaczeniewierzyć w przeznaczenie
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: