sierpień

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] sierpień (język polski)


wymowa: IPA: /ɕɛrpʲeɲ/ wymowa ?/i
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) ósmy miesiąc w roku (wg kalendarza gregoriańskiego i juliańskiego)

odmiana: (1.1) lp  sierp|ień, ~nia, ~niowi, ~ień, ~niem, ~niu, ~niu; lm  ~nie, ~ni, ~niom, ~nie, ~niami, ~niach, ~nie przykłady:

(1.1) Sierpień jest ostatnim miesiącem wakacji.

składnia:
kolokacje: (1.1) w sierpniu; drugi sierpnia, drugiego sierpnia
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne: (1.1) rzecz.  sierpniówka; przym.  sierpniowy
związki frazeologiczne: zob. też: przysłowia o miesiącach
etymologia: nazwa miesiąca pochodzi od używanego w żniwach sierpa[1][2]; inne, dawne nazwy ósmego miesiąca w roku to, za Taszyckim[3]: sirzpień, sirpień, czyrwień, stojączka; za Kłosińską[4]: stojęczeń/stojączeń, stojaczka/stojączka
uwagi: zobacz też: styczeń ~ luty ~ marzec ~ kwiecień ~ maj ~ czerwiec ~ lipiec ~ sierpień ~ wrzesień ~ październik ~ listopad ~ grudzień tłumaczenia:

źródła:

  1. hasło sierp w: Aleksander Brückner, Słownik etymologiczny języka polskiego, s. 489, 1927.
  2. Wiesław Boryś, Słownik etymologiczny języka polskiego, s. 547, Kraków, Wydawnictwo Literackie, 2006. ISBN 83-08-03648-1.
  3. rozdział XXIII, Nazwy miesięcy w: Najdawniejsze zabytki języka polskiego, oprac. Witold Taszycki, s. 136-137, Wrocław, Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1976.
  4. Katarzyna Kłosińska, Skąd się biorą słowa, s. 32, Warszawa, Świat Książki, 2005. ISBN 83-247-0156-7.