eventyr

eventyr (język duński)

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) bajka

(1.2) przygoda

(1.3) flirt, krótki romans

odmiana:

(1) et eventyr, eventyret, eventyr, eventyrene

przykłady:

(1.1) Har du læst HC Andersens eventyr? → Czy czytałeś bajki Andersena?

(1.2) Nu vil jeg fortælle om mine eventyr i Grønland. → Teraz opowiem o moich przygodach w Grenlandii.

(1.3) Hun havde et kort eventyr med Søren. → (Ona) miała krótką miłosną przygodę z Sørenem.

składnia:

kolokacje:

(1.2) spændende ~

synonimy:

(1.1) fortælling, historie

(1.2) oplevelse

(1.3) flirt, kærlighedsaffære

antonimy:

wyrazy pokrewne:

przym. przymiotnik eventyrlig

rzecz. rzeczownik eventyrer

związki frazeologiczne:

etymologia:

dolnoniem. dolnoniemiecki eventure ← franc. francuski aventure ← łac. łacina adventura

uwagi:

źródła: