eventyr

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

eventyr (język duński)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) bajka
(1.2) przygoda
(1.3) flirt, krótki romans
odmiana:
(1) et eventyr, eventyret, eventyr, eventyrene
przykłady:
(1.1) Har du læst HC Andersens eventyr?Czy czytałeś bajki Andersena?
(1.2) Nu vil jeg fortælle om mine eventyr i Grønland.Teraz opowiem o moich przygodach w Grenlandii.
(1.3) Hun havde et kort eventyr med Søren. → (Ona) miała krótką miłosną przygodę z Sørenem.
składnia:
kolokacje:
(1.2) spændende eventyr
synonimy:
(1.1) fortælling, historie
(1.2) oplevelse
(1.3) flirt, kærlighedsaffære
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym.  eventyrlig
rzecz.  eventyrer
związki frazeologiczne:
etymologia:
dolnoniem.  eventurefranc.  aventurełac.  adventura
uwagi:
źródła: