Grek
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] Grek (język polski)
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- odmiana:
- (1.1-2)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik Grek Grecy dopełniacz Greka Greków celownik Grekowi Grekom biernik Greka Greków narzędnik Grekiem Grekami miejscownik Greku Grekach wołacz Greku Grecy
- przykłady:
- (1.1) Kuzyn Sylwii jest rodowitym Grekiem z Pireusu.
- (1.2) Wielu Greków mieszka wciąż w okolicach Przemyśla.
- składnia:
- synonimy:
- (1.1) Hellen
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. Grecja f, grecki m, nowogrecki m, starogrecki m, greckość f, igrek n, grek m, greka f, grekofil m, grekokatolik m, grekokatoliczka f, grekokatolicyzm m, grecyzacja f
- czas. zgrecyzować
- przym. grecki, nowogrecki, starogrecki, greko-katolicki
- przysł. grecko
- tem. słow. greko-
- związki frazeologiczne:
- udawać Greka
- etymologia:
- uwagi:
- (1.1) nie mylić ze słowem „grek” oznaczającym przynależność do Kościoła greckiego
- tłumaczenia:
- arabski: (1.1) يوناني
- chorwacki: (1.1) Grk m
- duński: (1.1) græker w
- francuski: (1.1) Grec m
- gruziński: (1.1) ბერძენი (berdzeni)
- hiszpański: (1.1) griego m
- litewski: (1.1) graikas m
- niemiecki: (1.1) Grieche m
- nowogrecki: (1.1) Έλληνας m
- ormiański: (1.1) հույն
- szwedzki: (1.1) grek w
- ukraiński: (1.1) грек m
- węgierski: (1.1) görög
- włoski: (1.1) greco m
- źródła:
