figurant

figurant (język polski)

wymowa:

IPA: [fʲiˈɡurãnt], AS: [fʹigurãnt], zjawiska fonetyczne: zmięk. zmiękczenie • nazal. nazalizacja  wymowa

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) osoba zajmująca wysokie stanowisko, ale niesprawująca faktycznej władzy, niemająca wpływu na podejmowane decyzje

(1.2) daw. dawniej, dawny statysta teatralny

(1.3) polit. polityka osoba będąca obiektem zainteresowania służb specjalnych

odmiana:

(1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	figurant	figuranci
dopełniacz	figuranta	figurantów
celownik	figurantowi	figurantom
biernik	figuranta	figurantów
narzędnik	figurantem	figurantami
miejscownik	figurancie	figurantach
wołacz	figurancie	figuranci

przykłady:

(1.1) W czasach rządów AWS (1997-2001) mówiono również o kierowaniu z tylnego siedzenia – ówczesny premier Jerzy Buzek miał być w istocie figurantem, a faktycznie rządem miał kierować przewodniczący „Solidarności” Marian Krzaklewski.

(1.3) Za pomocą osobowych źródeł informacji i innych środków operacyjnych (np. podsłuchów) zbierano wszelkie informacje na temat figuranta.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik figura f rodzaj żeński, figurka f rodzaj żeński

czas. czasownik figurować ndk. aspekt niedokonany

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: figurehead
• hiszpański: (1.2) figurante m rodzaj męski

źródła: