aberracja

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

aberracja (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˌabɛrˈːaʦ̑ʲja], AS[abe•racʹi ̯a], zjawiska fonetyczne: zmięk. akc. pob. gemin. 
lub
IPA[ˌabɛrˈraʦ̑ʲja], AS[aberracʹi ̯a], zjawiska fonetyczne: zmięk. akc. pob. 
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) erud.  odchylenie od normalnego stanu; nieprawidłowość
(1.2) astr.  pozorne odchylenie ciał niebieskich od ich rzeczywistego położenia wywołane ruchem Ziemi po orbicie albo jej obrotem
(1.3) fiz.  wada soczewek powodująca nieostrość, zabarwienie bądź zniekształcenie obrazu; wada odwzorowywania obrazu przez układy optyczne
(1.4) biol.  zmiana w strukturze chromosomów występująca samorzutnie w warunkach naturalnych, a także wywoływana sztucznie działaniem promieniowania jonizującego, różnych związków chemicznych itp., powodująca dziedziczne zmiany cech organizmu[1]
odmiana:
(1.1-4)
przykłady:
(1.1) Dewiacja jest aberracją.
(1.2) Aberracja dobowa ciała astralnego.
składnia:
kolokacje:
(1.3) aberracja chromatyczna • aberracja sferyczna
(1.4) aberracja chromosomów
synonimy:
(1.1-2) anomalia, odchylenie
(1.3) chromatyzm
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym.  aberracyjny
związki frazeologiczne:
etymologia:
łac.  aberratiozabłąkanie się, zbłądzenie[3][1]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. 1,0 1,1 hasło aberracja w: Słownik wyrazów obcych, Wydawnictwo Naukowe PWN, wyd. 1995 i nn.
  2. hasło aberracja w: Słownik Języka Polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  3. Mirosław Bańko, Lidia Drabik, Lidia Wiśniakowska, Słownik spolszczeń i zapożyczeń, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, 2007, ISBN 978-83-01-15121-8.