Antoni
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] Antoni (język polski)
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
- odmiana:
- (1.1)[1]
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik Antoni Antoniowie dopełniacz Antoniego Antonich celownik Antoniemu Antonim biernik Antoniego Antonich narzędnik Antonim Antonimi miejscownik Antonim Antonich wołacz Antoni Antoniowie
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) Anthony, Tony, bryt. Antony
- baskijski: (1.1) Andoni
- białoruski: (1.1) Антон
- czeski: (1.1) Antonín, Anton, Antal
- esperanto: (1.1) Antonio, Antono
- estoński: (1.1) Anteneh
- fiński: (1.1) Anton
- francuski: (1.1) Antoine
- hiszpański: (1.1) Antonio
- holenderski: (1.1) Anton, Antonie
- irlandzki: (1.1) Antóin
- kataloński: (1.1) Antoni
- litewski: (1.1) Antanas
- łaciński: (1.1) Antonius
- niemiecki: (1.1) Antonius, Anton
- norweski: (1.1) Anton
- nowogrecki: (1.1) Αντώνιος, Αντώνης
- portugalski: (1.1) Antônio
- rosyjski: (1.1) Антон
- rumuński: (1.1) Anton
- słowacki: (1.1) Anton
- szwedzki: (1.1) Antonius, Anton
- turecki: (1.1) Antümi
- węgierski: (1.1) Antol
- wilamowski: (1.1) Jaontek
- włoski: (1.1) Antonio
- źródła: