kuzyn
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] kuzyn (język polski)
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik kuzyn kuzyni dopełniacz kuzyna kuzynów celownik kuzynowi kuzynom biernik kuzyna kuzynów narzędnik kuzynem kuzynami miejscownik kuzynie kuzynach wołacz kuzynie kuzyni
- składnia:
- synonimy:
- (1.1) reg. pozn. kuzaj
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. kuzynostwo, forma żeńska kuzynka; zdrobn. kuzynek, kuzyneczka
- przym. kuzynowski
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) cousin
- baskijski: (1.1) lehengusu
- chorwacki: (1.1) bratić m
- duński: (1.1) fætter c
- esperanto: (1.1) kuzo
- fiński: (1.1) serkku
- francuski: (1.1) cousin m
- górnołużycki: (1.1) kuzenk m
- hebrajski: (1.1) דּוֹדָן m
- hiszpański: (1.1) primo m
- holenderski: (1.1) neef
- japoński: (1.1) いとこ (itoko), 従兄弟 (itoko)
- kataloński: (1.1) cosí m
- koreański: (1.1) 사촌 (sa-chon)
- niemiecki: (1.1) Cousin m, Vetter m
- nowogrecki: (1.1) ξάδελφος (ksádelfos) m
- polski język migowy:
(w zapisie )
- portugalski: (1.1) primo m
- rosyjski: (1.1) двоюродный брат m, кузен m
- słowacki: (1.1) bratanec m
- słoweński: (1.1) bratranec m
- suahili: (1.1) ndugu
- szwedzki: (1.1) kusin w
- węgierski: (1.1) unokatestvér
- włoski: (1.1) cugino m
- źródła:
