kuzyn

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

kuzyn (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈkuzɨ̃n], AS[kuzỹn], zjawiska fonetyczne: nazal.  wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) syn wujka / stryjka lub cioci / wujenki / stryjenki
(1.2) ogólniej: dowolny krewny
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.2) To miał być cichy ślub, ale w końcu zaprosiliśmy też wszystkich naszych kuzynów.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) reg. pozn.  kuzaj
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  kuzynostwo n , kuzyneczka f 
zdrobn.  kuzynek m 
forma żeńska kuzynka f 
przym.  kuzynowski
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: