12

język	liczebnik		rzeczownik
	główny	porządkowy	nazwa liczby
polski	dwanaście	dwunasty	dwunastka f rodzaj żeński / (tuzin m rodzaj męski)
albański	dymbëdhjetë
angielski	twelve	twelfth
arabski	اثنا عشر, egip. arab. język arabski używany w Egipcie اتناشر	الثاني عشر	١٢
baskijski	hamabi	hamabigarren
białoruski	дванаццаць	дванаццаты
bretoński	daouzek
bułgarski	дванадесет
cebuano	dosi
chiński	十二 (十 + 二)
chorwacki	dvanaest	dvanaesti	dvanaestica f rodzaj żeński
czeski	dvanáct	dvanáctý	dvanáctka
dolnołużycki	dwanasćo	dwanasty
duński	tolv	tolvte	tolver w rodzaj wspólny (dusin n rodzaj nijaki)
esperanto	dek du	dekdua	dekduo
fiński	kaksitoista	kahdestoisa
francuski	douze	douzième
fryzyjski	tolf, tolve
gocki	𐍄𐍅𐌰𐌻𐌹𐍆
górnołużycki	dwanaće	dwanaty
hawajski	ʻumi kūmālua
hiszpański	doce	duodécimo
holenderski	twaalf	twaalfde	twaalf
indonezyjski	dua belas
interlingua	dece-duo, duodece
islandzki	tólf	tólfti
japoński	十二	十二番目
kataloński	dotze
litewski	dvylika	dvyliktas
łaciński	duodecim	duodecimus
mandżurski	(juwan juwe)
niemiecki	zwölf	zwölfte
norweski	tolv
nowogrecki	δώδεκα	δωδέκατος
polski język migowy
portugalski	doze
rosyjski	двенадцать	двенадцатый	двенадцать n rodzaj nijaki
rumuński	doisprezece
susu	fu nun firin
szwedzki	tolv	tolfte
ukraiński	дванадцять	дванадцятий
węgierski	tizenkettő
wilamowski	cwełf	cwełfty
walijski	deuddeg, un deg dau
włoski	dodici	dodicesimo