gość

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj
Podobna pisownia Podobna pisownia: gòscgósć

gość (język polski)[edytuj]

wymowa:
wymowa ?/i, IPA[ɡɔɕʨ̑], AS[gość]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) osoba przychodząca do kogoś w odwiedziny, zaproszona na spotkanie, przyjęcie, imprezę, bal, itp.
(1.2) osoba, który zatrzymała się w hotelu, w restauracji
(1.3) pot. negatywnie o osobie mało znanej lub zażyle o osobie dobrze znanej
(1.4) przest. eufem. określenie miesiączki lub choroby
(1.5) inform. użytkownik nie zarejestrowany
odmiana:
(1.1-3)
(1.4)
przykłady:
(1.1) Na nasze wesele zaprosiłam ponad dwustu gości.
(1.2) Przepraszam, ale muszę iść obsłużyć nowych gości.
(1.3) Jakiś gość zaczepił mnie na ulicy.
(1.3) Nie wiedziałem, że Paweł to taki fajny gość.
(1.4) Martwiła się, bo choć była już pora, gości nie dostawała.
(1.5) Możesz dołączyć do tej klasy także jako gość[1].
składnia:
kolokacje:
(1.1) gość weselny, nieproszony gość
(1.2) gość hotelowy
(1.3) nieciekawy gość
synonimy:
(1.2) pensjonariusz
(1.3) facet, typek
(1.4) ciocia / ciotka; miesiączka, period
antonimy:
(1.1) domownik, rezydent
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
(1.1) rzecz. gościna f, gościnność f
czas. gościć ndk.
przym. gościnny, gościowy
przysł. gościnnie
(1.3) gostek, gościówa
związki frazeologiczne:
gość w dom, Bóg w domdziura w worze, gość w komorze, piasek w mące, woda w łące, kąkol w życie, złość w habiciebywaj, gościu, u mnie, kiedy żytko w gumnie
etymologia:
(1.4) od (1.1) pod wpływem niechęci do nazywania rzeczy po imieniu; prawdopodobnie podobną etymologię ma choroba gościec
uwagi:
Słowo jest wyjątkiem od ogólnej reguły, mówiącej iż rzeczowniki zakończone na -ość są rodzaju żeńskiego.
tłumaczenia:
źródła:
Aleksander Brückner, Słownik etymologiczny języka polskiego, Kraków, Krakowska Spółka Wydawnicza, 1927.
  1. nk.pl