nieciekawy

nieciekawy (język polski)

wymowa:

IPA: [ˌɲɛ̇t͡ɕɛˈkavɨ], AS: [ńėćekavy], zjawiska fonetyczne: zmięk.• podw. art.• akc. pob. ^ⓘ

znaczenia:

przymiotnik

(1.1) niewzbudzający zainteresowania; zwyczajny, przeciętny

(1.2) nieprzyjemny, wzbudzający obawy

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza				liczba mnoga
	mos/mzw	mrz	ż	n	mos	nmos
mianownik	nieciekawy		nieciekawa	nieciekawe	nieciekawi	nieciekawe
dopełniacz	nieciekawego		nieciekawej	nieciekawego	nieciekawych
celownik	nieciekawemu		nieciekawej	nieciekawemu	nieciekawym
biernik	nieciekawego	nieciekawy	nieciekawą	nieciekawe	nieciekawych	nieciekawe
narzędnik	nieciekawym		nieciekawą	nieciekawym	nieciekawymi
miejscownik	nieciekawym		nieciekawej	nieciekawym	nieciekawych
wołacz	nieciekawy		nieciekawa	nieciekawe	nieciekawi	nieciekawe

przykłady:

(1.1) Na półce obok okienka, pomiędzy plastykowymi żołnierzykami a kartonem pełnym długopisów „Zenitu”, stało lusterko, w którym Cesia ujrzała swoje odbicie: fragment źle ubranej, nieciekawej dziewczyny w naciśniętej na oczy włóczkowej czapce.

(1.2) Sytuacja jest tak nieciekawa, że Jacek został wezwany na dywanik.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) nudny, nieszczególny

antonimy:

(1.1) ciekawy

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

przysł. nieciekawie

przym. nieciekaw

związki frazeologiczne:

etymologia:

pol. nie + ciekawy

uwagi:

tłumaczenia:

• afrykanerski: (1.2) aaklig
• czeczeński: (1.1) сингаттаме
• duński: (1.1) kedelig, kedsommelig, uspændende; (1.2) kedelig
• szwedzki: (1.1) ointressant
• ukraiński: (1.1) неціка́вий

źródła: