dwieście
Wygląd
dwieście (język polski)
[edytuj]- znaczenia:
liczebnik główny
- odmiana:
- (1.1)
przypadek mos nmos mianownik dwustu (+ D.)
daw. dwóchset (+ D.)
daw. rzad. dwuset (+ D.)dwieście (+ D.) dopełniacz dwustu
daw. dwóchset
daw. rzad. dwusetcelownik dwustu biernik dwustu (+ D.)
daw. dwóchset (+ D.)
daw. rzad. dwuset (+ D.)dwieście (+ D.) narzędnik dwustu
rzad. dwustoma
rzad. dwomasetmiejscownik dwustu
daw. dwóchset
daw. rzad. dwusetwołacz dwustu (+ D.)
daw. dwóchset (+ D.)
daw. rzad. dwuset (+ D.)dwieście (+ D.) w złożeniach: dwustu-
- przykłady:
- (1.1) Bez targowania zapłacił cenę dwustu pięćdziesięciu tysięcy franków[1].
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- związki frazeologiczne:
- w wielkim mieście za dwóch dobrych – łotrów dwieście
- uwagi:
- tłumaczenia:
- albański: (1.1) dyqind
- angielski: (1.1) two hundred
- arabski: (1.1) مِئَتَان (miʔatān)
- baskijski: (1.1) berrehun
- białoruski: (1.1) дзве́сце
- bułgarski: (1.1) двѐста
- chiński standardowy: (1.1) 兩百 (liǎngbǎi)
- chorwacki: (1.1) dvjȅsto
- czeski: (1.1) dvě stě
- dolnołużycki: (1.1) dwěsćě
- duński: (1.1) to hundrede
- esperanto: (1.1) ducent
- estoński: (1.1) kakssada
- fiński: (1.1) kaksisataa
- francuski: (1.1) deux cents
- górnołużycki: (1.1) dwěsćě
- gruziński: (1.1) ორასი
- hindi: (1.1) दो सौ (do sau)
- hiszpański: (1.1) doscientos
- islandzki: (1.1) vö hundruð
- japoński: (1.1) 二百 (ふたお, futao)
- jugorusiński: (1.1) двасто
- karpatorusiński: (1.1) два́сто
- kaszubski: (1.1) dwasta
- kataloński: (1.1) dos-cents
- litewski: (1.1) du šimtai̇̃
- łaciński: (1.1) ducentī
- łatgalski: (1.1) divi symti
- łotewski: (1.1) divi simti
- macedoński: (1.1) двесте
- niderlandzki: (1.1) tweehonderd
- niemiecki: (1.1) zweihundert
- nowogrecki: (1.1) διακόσια
- ormiański: (1.1) երկու հարյուր (erku haryur)
- polski język migowy: (w zapisie SignWriting)
- portugalski: (1.1) duzentos
- rosyjski: (1.1) две́сти
- ruski: (1.1) двесте
- serbski: (1.1) две̏ста
- słowacki: (1.1) dvesto
- słoweński: (1.1) dvẹ̑sto
- staro-cerkiewno-słowiański: (1.1) дъвѣ сътѣ
- staroczeski: (1.1) dvě stě
- starogrecki: (1.1) δῐᾱκόσῐοι
- staroruski: (1.1) дъвѣ сътѣ
- starosłowacki: (1.1) dvesto, dvasto, dvojesto
- suahili: (1.1) mia mbili
- szwedzki: (1.1) tvåhundra
- turecki: (1.1) iki yüz
- ukraiński: (1.1) дві́сті
- walijski: (1.1) dau gant
- węgierski: (1.1) kétszáz
- wilamowski: (1.1) cwē hundyt
- włoski: (1.1) duecento
- źródła:
- ↑ Manuela Gretkowska, Podręcznik do ludzi : tom 1 i ostatni – Czaszka, 1996, Narodowy Korpus Języka Polskiego.