odbiorca

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

odbiorca (język polski)[edytuj]

odbiorca (1.1) telewizji
wymowa:
IPA[ɔdˈbʲjɔrʦ̑a], AS[odbʹi ̯orca], zjawiska fonetyczne: zmięk.i → j  wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) osoba, do której dociera przekaz artystyczny, intelektualny lub informacyjny
(1.2) osoba upoważniona do odbioru czegoś
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.1) Odbiorca telewizji zapomniał za nią zapłacić.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) widz, słuchacz, słuchający, abonent
(1.2) adresat, klient, konsument, nabywca, spożywca, użytkownik
antonimy:
(1.1) nadawca
(1.2) nadawca
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. odbiór m, odbieranie n, odebranie n
forma żeńska odbiorczyni ż
czas. odbierać ndk., odebrać dk., brać ndk.
przym. odbiorczy
przysł. odbiorczo
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1-2) pol. odbierać
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: