Jan

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj
Podobna pisownia Podobna pisownia: JaanjanJan.jaňJán

Jan (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[jãn], AS[i ̯ãn], zjawiska fonetyczne: nazal. wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

(1.1) polskie imię męskie pochodzenia semickiego; imię biblijne; zob. też Jan w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Jan Kowalski to określenie na statystycznego Polaka.
składnia:
kolokacje:
(1.1) chleb św. Janapan Jan • mężczyzna imieniem (o imieniu) Jan • święty / błogosławiony Jan • mieć na imię / nosić imię / używać imienia Jan • dać na imię / nadać imię / ochrzcić imieniem Jan • otrzymać / dostać / przybrać imię Jan • dzień imienin / imieniny Jana • na Jana (o dniu) • Jan KantyJan MariaEwangelia Jana / Ewangelia według świętego Jana
synonimy:
(1.1) zdrobn. Janek, Janeczek, Janko, Jaś, Jasiek, Jasio, Jaśko
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) imię
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. Janina f, Janinka f, Janka f, Jasia f, Janów mrz, Janowo mrz, Janowski m.-os., Janowska m.-os., Joasia f, Joaśka f, Asia f, Aśka f
zdrobn. Janek m.-os., Janeczek m.-os., Janko m.-os., Jaś m.-os., Jasiek m.-os., Jasio m.-os., Jaśko m.-os.
forma żeńska Joanna f
przym. janowski
przest. gw. Janowy
związki frazeologiczne:
przysłowia: bywał Jan u dworu, wie, jako w piecu palączego Jaś się nie nauczy, tego Jan nie będzie umiałdo świętego Jana o deszcz prosić trzeba, później baba zapaską napędzi go z niebajak się święty Jan obwieści, takie będzie dni trzydzieści / jak święty Jan obwieści, takich będzie dni czterdzieści / jak święty Jan się obwieści, takich będzie dni czterdzieścijaka na Jana od Krzyża pogoda się głosi, taką, jak starzy mówią, Nowy Rok przynosijuż Jan ochrzcił wszystkie wody, umyjcie się dla ochłodyjuż świętego Jana, ruszajmy do siana! • na świętego Jana bywa Wisła wezbranana święty Jan jagód pełen dzbanod Cypriana aż do Jana gdy pogoda zakichana, to od Jana do Jerzego ciągle jeszcze nic nowego, a gdy Jerzy się rozśmieje, to za kilka dni znów lejeprzed poczęciem Jana noc z dniem zrównanaprzed świętym Janem najdłuższy dzień panemświęty Jan przynosi jagód dzbanw Jana Chrzciciela już kwiecia wiela
etymologia:
(1.1) hebr. יחב < hebr. יוחנן (jeho-hanan) → ‘Jahwe jest łaskawy[3]
uwagi:
(1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Imiona
tłumaczenia:
źródła:
  1. hasło Jan w: Wielki słownik ortograficzny, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  2. imiona w liczbie mnogiej w: Poradnia Językowa PWN.
  3. Jan Miodek, Słownik ojczyzny polszczyzny, oprac. Monika Zaśko-Zielińska, Tomasz Piekot, wydawnictwo Europa, Wrocław 2002, s. 268.

Jan (język angielski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

skrót

(1.1) = Januarystyczeń

rzeczownik, nazwa własna

(2.1) zdrobn. od imienia żeńskiego Jane
(2.2) zdrobn. od imienia żeńskiego Janet
(2.3) zdrobn. od imienia żeńskiego Janice
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) Jan.
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

Jan (język czeski)[edytuj]

wymowa:
wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski żywotny, nazwa własna

(1.1) Jan

skrót

(2.1) rel. = Evangelium podle JanaEwangelia według św. Jana
odmiana:
(2.1) nieodm.
przykłady:
(1.1) Dne 31. března r. 1888. zemřel v Turině v Itálii tři a sedmdesátiletý kmet, kněz Jan Bosco, dobrodinec mládeže, pravý apoštol a zakladatel řádu sv. Františka Sálesského, jenž úplně výchově mládeže zanedbané, osiřelé a opuštěné se věnuje.Dnia 31. marca 1888 r. zmarł w Turynie we Włoszech siedemdziesięciotrzyletni starzec, ksiądz Jan Bosco, dobroczyńca młodzieży, prawdziwy apostoł i założyciel zakonu św. Franciszka Salezego całkowicie poświęcającego się wychowaniu młodzieży zaniedbanej, osieroconej i opuszczonej[1].
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. Jana f
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
zobacz też: GnExLvNmDtJozSdRt1 Sam2 Sam1 Král2 Král1 Kron2 KronEzdNehTobJdtEst1 Mak2 MakJobŽKazPísMdrSirIzJerPláčBarEzDanOzJlAmAbdJonMichNahHabSofAgZachMalMtMkLkJanSkŘím1 Kor2 KorGalEfFlpKol1 Sol2 Sol
źródła:
  1. Josef Flekáček, Drobné povídky dějepisné

Jan (język duński)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik

(1.1) duńskie imię męskie[1], Jan
odmiana:
przykłady:
(1.1) Ifølge Danmarks Statistik er Jan det 9. mest populære drengenavn i Danmark.Według Duńskiego Urzędu Statystycznego Jan jest 9. pod względem popularności imieniem męskim w Danii.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
zobacz też: imiona w języku duńskim
źródła:
  1. Mest populære for- og efternavne for alle danskere, Danmarks Statistik, dostęp: 06.03.2010

Jan (język niemiecki)[edytuj]

wymowa:
wymowa ?/i
IPA[jan]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) (imię męskie) Jan
odmiana:
(1.1)[1][2]
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. Wikibooks.pl, Użycie rodzajnika przy nazwach państw, miast i innych nazwach własnych
  2. Wikibooks.pl, Deklinacja imion i nazwisk

Jan (język szwedzki)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj wspólny, nazwa własna

(1.1) Jan[1]
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) Johan, Johannes, Jon, Janne, Jean
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
zobacz też: imiona męskie w języku szwedzkim
źródła:
  1. Statistiska centralbyrån