Ioannes

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Ioannes (język łaciński)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski, nazwa własna

(1.1) Jan[1]
odmiana:
(1.1) Ioann|es, ~is (deklinacja III) blm
przykłady:
(1.1) Mihi nomen Ioannes est.Mam na imię Jan.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) Joannes, Iohannes, Johannes, skr.: Io., Ioh.
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) nomen
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. Ioanna ż
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) gr. Ἰωάννης (Joánnis) < hebr. יוחנן (Yōḥānān); źródłosłów dla alb. Gjon, ang. John, arag. Chuan, ast. Xuan, czes. Jan, duń. Jens, duń. Jes, est. Johannes, franc. Jean, friu. Ğuan, friu. Zuan, galic. Xoán, hiszp. Juan, hol. Jan, irl. Eoin, irl. Seán, kasz. Jón, katal. Joan, litew. Jonas, łot. Jānis, niem. Hans, niem. Johann, niem. Johannes, pol. Jan, port. João, prow. Joan, sardyński Giuanni, słc. Ján, słń. Janez, sycyl. Giuvanni, szw. Jan, wal. Ieuan, wal. Ioan, wal. Siôn, wenecki Giovani, wenecki Zani, węg. János, wł. Giovanni
uwagi:
(1.1) inna pisownia Iohannes, Joannes, Johannes, Ioannis, Joannis
źródła:
  1. Alojzy Jougan, Słownik kościelny łacińsko-polski, wydanie V, s. 360, Sandomierz, Wydawnictwo Diecezjalne, 2013, ISBN 978-83-257-0542-8.