dreng

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

dreng (język duński)[edytuj]

wymowa:
wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj wspólny

(1.1) chłopiec, chłopak
odmiana:
(1.1) en dreng, drengen, drenge, drengene
przykłady:
(1.1) Fire ud af ti danske drenge var 13 år eller yngre, da de var fulde første gang.Czterech z dziesięciu duńskich chłopców miało 13 lub mniej lat, gdy po raz pierwszy upiło się.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) fyr, knægt
antonimy:
(1.1) pige, mand
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
en af de hårde drenge
etymologia:
uwagi:
źródła: