duński

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

duński (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈdũj̃sʲci], AS[dũĩ ̯sʹḱi], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal.rozs. artyk. wymowa ?/i
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) odnoszący się do Danii lub Duńczyków

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(2.1) język urzędowy Danii; zob. też język duński w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Duńscy piłkarze po raz kolejny wygrali z Anglią.
(2.1) W Danii mówi się po duńsku.
składnia:
kolokacje:
(1.1) narodowość duńska • korona duńska • obywatelstwo duńskie
(2.1) mówić/pisać/… po duńsku
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. Dania f, Duńczyk m, Dunka f
związki frazeologiczne:
źle się dzieje w państwie duńskim
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: