Polak

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Podobna pisownia Podobna pisownia: polakpolakkPolákPólak

Polak (język polski)[edytuj]

wymowa:
wymowa ?/i, IPA[ˈpɔlak], AS[polak]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) obywatel Polski
(1.2) osoba narodowości polskiej lub poczuwająca się do niej

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

(2.1) nazwisko męskie

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

(3.1) nazwisko żeńskie
odmiana:
(1.1-2)
(2.1)
(3.1) nieodm.,
przykłady:
(1.1) Grupa Polaków koczowała na lotnisku.
(1.2) Czytam jej artykuł o repatriacji Polaków z ZSRR.
(1.2) Wiesz, ilu Polaków mieszka we Lwowie?
(2.1) Pan Polak jest naszym sąsiadem.
(3.1) Codziennie spotykam panią Polak na spacerze z psem.
składnia:
kolokacje:
(2-3) nazywać się Polak • nosić nazwisko Polak • mieć na nazwisko Polak • zmieniać / zmienić nazwisko na Polak • przybrać nazwisko Polak
synonimy:
(1.2) przest. Lach, ros. pogard. pszek[1][2]
antonimy:
(1.2) nie-Polak
hiperonimy:
(1.1) obywatel
(1.2) Słowianin
hiponimy:
(1.1) Małopolanin, Mazowszanin, Pomorzanin, Ślązak, Wielkopolanin, Dolnoślązak
(1.2) Małopolanin, Mazowszanin, Pomorzanin, Ślązak, Wielkopolanin, Dolnoślązak, Zabużanin, Polonus
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. Polska ż, polski m, polskość ż, spolszczenie n, polszczyzna ż, Polanin m
zdrobn. Polaczek m
forma żeńska Polka ż
czas. polszczyć ndk., spolszczyć dk.
przym. polski, spolszczony, polskawy
związki frazeologiczne:
(1.2) my, Polacy, złote ptacy[3]
przysłowia: mądry Polak po szkodzie, Polak, Węgier – dwa bratanki, i do szabli, i do szklankirozmawiać jak Polak z Polakiem
etymologia:
uwagi:
Po raz pierwszy nazwa Polacy (Polanie) pojawia się w „Żywocie św. Wojciecha” (powst. 997-1002); Bolesław Chrobry jest tam przedstawiony jako książę Polaków (dux Palaniorum); następnie w różnych dokumentach i rocznikach pochodzenia niemieckiego pojawiają się formy Poloni, Polani, Poleni, Boloni. Wcześniej pojawiały się jedynie zbiorowe nazwy Sclavii lub Sclavanii[4].
tłumaczenia:
źródła:
  1. Rosjanin Aleksiej Spirydonow umieścił wpis na Twitterze. Nazwał Polaków "pszekami", pomorska.pl
  2. Spirydonow przeklina na Twitterze! Tak nazwał Polaków..., sport.wp.pl
  3. Wojciech Chlebda, Stereotyp jako jedność języka, myślenia i działania w: Język a kultura, t. 12, Stereotyp jako przedmiot lingwistyki. Teoria, metodologia, analizy empiryczne pod red. J. Anusiewicza, J. Bartmińskiego, Wrocław 1998, s. 38.
  4. Zenon Klemensiewicz, Historia języka polskiego, PWN, Warszawa 2002, s. 33.

Polak (język kornijski)[edytuj]

wymowa:
IPA['pəlæk], średniokornijski IPA['pɔlak]; lm IPA[pə'lækjɐn], średniokornijski IPA[pɔ'lakjɔn]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) Polak
odmiana:
(1.1) Polakyon
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

Polak (slovio)[edytuj]

zapisy w ortografiach alternatywnych:
Полак
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik

(1.1) Polak
odmiana:
(1.1) lm Polakis
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. Polakica
przym. Polakju
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła: