Przejdź do zawartości

Polak

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Podobna pisownia Podobna pisownia: polak • polakk • Polák • polák • Pólak

Polak (język polski)

[edytuj]
wymowa:
ⓘ, IPA: [ˈpɔlak], AS: [polak]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) etn. obywatel Polski, mieszkaniec Polski, osoba narodowości polskiej; zob. też Polacy w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
 
przypadekliczba pojedynczaliczba mnoga
mianownikPolakPolacy
dopełniaczPolakaPolaków
celownikPolakowiPolakom
biernikPolakaPolaków
narzędnikPolakiemPolakami
miejscownikPolakuPolakach
wołaczPolakuPolacy
depr. M. i W. lm: (te) Polaki
przykłady:
(1.1) Delegacja z Polski zawiozła do Waszyngtonu adres podpisany przez 5 milionów (sic !) Polaków[1].
(1.1) Przyśpieszony kurs bycia Polakiem zaczął się czternastego lutego, gdy do ich mieszkania wpadło czterech czerwonoarmistów z karabinami i długimi spiczastymi bagnetami na lufach[2].
(1.1) Następnie po grupę imigrantów samochodem dostawczym bus podjechał Polak, którego zadaniem było szybkie wywiezienie imigrantów z Bieszczad do centrum kraju[3].
(1.1) [...] Polacy dojrzeli do europejskiego myślenia i własnej gorzkiej świadomości, że byli nie tylko ofiarami, ale i katami w tej wojnie[4].
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) przest. Lach; gw. (Górny Śląsk) Polok; żart. poet. Sarmata
antonimy:
(1.1) nie-Polak
hiperonimy:
hiponimy:
(1.1) Małopolanin, Mazowszanin, Pomorzanin, Ślązak, Wielkopolanin, Dolnoślązak
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. Polska ż, polski m, polskość ż, polszczenie n, spolszczenie n, polszczyzna ż, Polanin m
zdrobn. Polaczek m
forma żeńska Polka ż
czas. polszczyć ndk., spolszczyć dk.
przym. polski, spolszczony, polskawy, propolski, antypolski
przysł. po polsku
związki frazeologiczne:
my, Polacy, złote ptacy[5] • przysłowia: mądry Polak po szkodzie • Polak, Węgier – dwa bratanki, i do szabli, i do szklanki • rozmawiać jak Polak z Polakiem
etymologia:
Po raz pierwszy nazwa Polacy (Polanie) pojawia się w „Żywocie św. Wojciecha” (powst. 997–1002); Bolesław Chrobry jest tam przedstawiony jako książę Polaków (dux Palaniorum); następnie w różnych dokumentach i rocznikach pochodzenia niemieckiego pojawiają się formy Poloni, Polani, Poleni, Boloni. Wcześniej pojawiały się jedynie zbiorowe nazwy Sclavii lub Sclavanii[6].
źródłosłów nazwiska Polak
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. ↑ Michowicz Waldemar, Historia dyplomacji polskiej, 1995, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
  2. ↑ Ryszard Ćwirlej, Błyskawiczna wypłata.
  3. ↑ J.S., 19 nielegalnych na granicy, Życie Podkarpackie, 2007-11-21, ISSN 1506-7157.
  4. ↑ Mariusz Sieniewicz, Czwarte niebo, 2003, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
  5. ↑ Wojciech Chlebda, Stereotyp jako jedność języka, myślenia i działania w: Język a kultura, t. 12, Stereotyp jako przedmiot lingwistyki. Teoria, metodologia, analizy empiryczne pod red. J. Anusiewicza, J. Bartmińskiego, Wrocław 1998, s. 38.
  6. ↑ Zenon Klemensiewicz, Historia języka polskiego, PWN, Warszawa 2002, s. 33.

Polak (język górnołużycki)

[edytuj]
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) etn. Polak
odmiana:
(1.1) lm Polakis
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. Pólka ż, Pólska ż, pólšćina ż
przym. pólski
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

Polak (język kornijski)

[edytuj]
wymowa:
IPA: ['pəlæk], średniokornijski IPA: ['pɔlak]; lm IPA: [pə'lækjɐn], średniokornijski IPA: [pɔ'lakjɔn]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) etn. Polak
odmiana:
(1.1) Polakyon
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

Polak (slovio)

[edytuj]
zapisy w ortografiach alternatywnych:
Полак
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik

(1.1) etn. Polak
odmiana:
(1.1) lm Polakis
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. Polakica
przym. Polakju
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

Polak (język turecki)

[edytuj]
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, nazwa własna

(1.1) Polak, Polka
odmiana:
(1.1)
 
przypadekliczba pojedynczaliczba mnoga
mianownikPolakPolaklar
biernikPolak'ıPolakları
celownikPolak'aPolaklara
miejscownikPolak'taPolaklarda
ablatywPolak'tanPolaklardan
dopełniaczPolak'ınPolakların
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) Polonyalı, Leh, Lehistanlı, Polonez
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
Źródło: „https://pl.wiktionary.org/w/index.php?title=Polak&oldid=8857616”