Jakub

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj
Podobna pisownia Podobna pisownia: Jakùb

Jakub (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈjakup], AS[i ̯akup], zjawiska fonetyczne: wygł. wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

(1.1) bibl. postać biblijna, jeden z izraelskich patriarchów; zob. też Jakub (postać biblijna) w Wikipedii
(1.2) polskie imię męskie pochodzenia hebrajskiego; zob. też Jakub (imię) w Wikipedii
odmiana:
(1.1) blm,
(1.2)
przykłady:
(1.1) Gdy zaś wrócił i został sam jeden, ktoś zmagał się z nim do wschodu jutrzenki, a widząc, że nie może go pokonać, dotknął jego stawu biodrowego i wywichnął Jakubowi ten staw podczas zmagania się z nim[4].
(1.2) Mam na imię Jakub i jestem kierowcą z Nowego Sącza.
(1.2) Od 2000 roku najczęściej nadawanym imieniem męskim w Polsce jest Jakub.
(1.2) Jakuba znam jeszcze z podstawówki, ale jego żonę poznałem później.
(1.2) Poszedłem z Jakubem do wesołego miasteczka.
składnia:
kolokacje:
(1.1) patriarcha Jakub
(1.2) pan Jakub • brat / kuzyn / wujek / dziadek Jakub • mężczyzna imieniem (o imieniu) Jakub • święty / błogosławiony Jakub • mieć na imię / nosić imię / używać imienia Jakub • dać na imię / nadać imię / ochrzcić imieniem Jakub • otrzymać / dostać / przybrać imię Jakub • dzień imienin / imieniny Jakuba • na Jakuba (o dniu)
synonimy:
(1.1) Izrael
(1.2) zdrobn. Jakubek, Kuba, Kubuś
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) postać
(1.2) imię
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. Jakubowa f, Jakubczyna f, Jakubówna f, Jakubostwo lm mos, Jakubczyk mos/f, Jakubczykowa f, Jakubczykówna f, Jakubiak mos/f, Jakubiakowa f, Jakubiakówna f, Jakubski mos, Jakubska f, Jakubowski mos, Jakubowska f, Jakubowicz mos/f, Jakubowiczowa f, Jakubowiczówna f, Jakubów mrz, Jakubowskie n, jakubka f, jakubówka f, jakubowskość f, Jakubowo n
zdrobn. Jakubek mos, Kuba mos, Kubuś mos
przym. jakubowy, jakubowski
przest. gw. Jakubowy[5][6], Jakubkowy[5][6], Kubowy[5][6], Kubusiowy[5][6]
przysł. jakubowsko
związki frazeologiczne:
przysłowia: jaki Jakub do południa, taka zima też do grudnia
etymologia:
(1.1) łac. Iacobus < gr. Ἰάκωβος (Iakobos) < hebr. יעקב [7]
(1.2) od (1.1)
uwagi:
(1.1) Z uwagi na etymologię słowo należałoby pisać przez ó; obowiązuje jednak pisownia z u[8][9][10].
(1.2) zobacz też: Indeks:Polski - Imiona
tłumaczenia:
źródła:
  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło Jakub w: Wielki słownik ortograficzny, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  2. 2,0 2,1 2,2 publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło Jakub w: Zygmunt Saloni, Włodzimierz Gruszczyński, Marcin Woliński, Robert Wołosz, Danuta Skowrońska, Słownik gramatyczny języka polskiego — wersja online.
  3. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Porada „imiona w liczbie mnogiej” w: Poradnia Językowa PWN.
  4. Księga Rodzaju 32, 25-26.
  5. 5,0 5,1 5,2 5,3 publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Porada „przymiotniki dzierżawcze od imion” w: Poradnia Językowa PWN.
  6. 6,0 6,1 6,2 6,3 publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Porada „przymiotniki dzierżawcze” w: Poradnia Językowa PWN.
  7. Jan Miodek, Słownik ojczyzny polszczyzny, oprac. Monika Zaśko-Zielińska, Tomasz Piekot, wydawnictwo Europa, Wrocław 2002, s. 267.
  8. Hasło Jak ogurek stał się… ogórkiem! w: Maciej Malinowski, Obcy język polski.
  9. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Porada „Jakub” w: Poradnia Językowa PWN.
  10. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Porada „Jakub” w: Poradnia Językowa PWN.

Jakub (język czeski)[edytuj]

wymowa:
podział przy przenoszeniu wyrazu: Ja•kub
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski żywotny, nazwa własna

(1.1) Jakub (imię męskie)
odmiana:
przykłady:
(1.1) Apoštol Jakub je patronem Španělska.Apostoł Jakub jest patronem Hiszpanii[1].
składnia:
kolokacje:
(1.1) květ svatého Jakubapan Jakub • muž jménem Jakub • svatý / blahoslavený Jakub • jmenovat se Jakub • dát jméno Jakub • na Jakuba (o dniu)
synonimy:
(1.1) zdrobn. Kuba, Kubík, Kubíček; zdrobn. ekspr. Jakoubek
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) jméno
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. Jakoub m, Jakoubková f, Kubíková f, Kubíčková f
zdrobn. Kuba m, Kubík m, Kubíček m
ekspr. Jakoubek m
przym. Jakubův, Kubův, Kubíkův, Kubíčkův
związki frazeologiczne:
przysłowia: hrušky do Jakuba dozrályna Jakuba a Filipa zelená se každá lípasvatý Jakub dává kukuřici klasy, svatá Anna vlasy
etymologia:
(1.1) łac. Iacobus < gr. Ἰάκωβος (Iakobos) < hebr. יעקב
uwagi:
(1.1) zobacz też: Indeks:Czeski - Imiona
źródła:

Jakub (język słowacki)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski żywotny, nazwa własna

(1.1) Jakub (imię męskie)
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
(1.1) pán Jakub • muž menom Jakub • svätý / blahoslavený Jakub • volať sa / nosiť meno Jakub • dať meno Jakub • meniny Jakuba • na Jakuba (o dniu)
synonimy:
(1.1) zdrobn. Jakubko, Kubo, Kubko
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. Jakubov m, Jakubová f
zdrobn. Jakubko m, Kubo m, Kubko m
przym. Jakubov, Jakubkov, Kubov, Kubkov
związki frazeologiczne:
przysłowia: na Jakuba, Filipa zelená sa každá lipa
etymologia:
(1.1) łac. Iacobus < gr. Ἰάκωβος (Iakobos) < hebr. יעקב
uwagi:
(1.1) zobacz też: Indeks:Słowacki - Imiona
źródła: