postać

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

postać (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈpɔstaʨ̑], AS[postać] wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) zewnętrzna forma, kształt czegoś
(1.2) określenie istoty, wyglądu, sylwetki
(1.3) bohater utworu literackiego

czasownik dokonany

(2.1) stojąc być gdzieś przez pewien czas
(2.2) o budowlach: przetrwać jakiś czas
(2.3) o roślinach: nie zwiędnąć przez jakiś czas
odmiana:
(1.1-3)
(2.1-2)
przykłady:
(1.1) Diament to węgiel w postaci krystalicznej.
(1.2) Wciąż noszę w pamięci młodą postać mojej matki.
(1.3) Bohater powieści to postać nieszczęśliwa.
(2.1) Postałem trochę w tej kolejce, ale zrezygnowałem zanim doszedłem do kasy.
(2.1) Kolega musiał postać pięć godzin, żeby kupić bilety na koncert.
(2.2) Ta rudera postoi może jeszcze z dziesięć lat.
(2.3) Wstaw kwiaty do świeżej wody, a postoją jeszcze kilka dni.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) kształt, stan, szata zewnętrzna
(1.2) sylwetka, człowiek, osoba
(1.3) bohater literacki, kreacja
(2.1) odstać, wyczekać, wystać
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. postój mrz, postanie n
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
(1.1-3) liczba mnoga „postaci” jest formą historyczną, obecnie częściej spotyka się w użyciu formę „postacie”; obie są poprawne[1][2], jednak niektórzy językoznawcy, np. Jan Miodek, wyraźnie preferują formę „postacie”[3]
tłumaczenia:
źródła:
  1. różności w: Poradnia Językowa PWN.
  2. hasło Ewie Grześków, ale: Janowi Grześkowowi w: Maciej Malinowski, Obcy język polski.
  3. Jan Miodek Lepsze postacie w: „Dziennik Zachodni”