widzieć

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

widzieć (język polski)[edytuj]

wymowa:
wymowa ?/i, IPA[ˈvʲiʥ̑ɛ̇ʨ̑], AS[vʹiʒ́ėć], zjawiska fonetyczne: zmięk. podw. art. 
znaczenia:

czasownik

(1.1) odbierać bodźce wzrokowe
(1.2) spotykać się
(1.3) mieć dany pogląd na coś/kogoś
(1.4) starop.  widać
odmiana:
widzi|eć, koniugacja VIIa, wyjątki: czas teraźniejszy 1 os. lp., 3 os. lm., imiesłów przymiotnikowy czynny i przysłówkowy współczesny dzi→dz
przykłady:
(1.1) Widzę tłustą plamę na jej sukni, ciekawe, czy inni goście też widzą.
(1.2) Nie widziałam Pauliny od lat.
(1.3) Jakoś nie widzę go w roli kierownika
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) dostrzegać, zauważać
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  widownia f , widz m , widoczność f , widok, widzenie
przym.  widoczny, widzialny
przysł.  widocznie
czas.  widywać
part.  widocznie
związki frazeologiczne:
a widziszjak cię widzą, tak cię pisząw Rzymie być, a papieża nie widziećwidzieć jak na dłoniwidzieć koniec swojego nosawidzieć w kimś cały światwidzieć źdźbło w oku bliźniego, a belki we własnym nie widzieć
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: