kieszeń

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

[edytuj] kieszeń (język polski)

tylna kieszeń (1.1) w jeansach
odtwarzacz CD z wysuniętą kieszenią (1.3)
wymowa:
IPA[ˈcɛʃɛ̃ɲ], AS[ḱešẽń], zjawiska fonetyczne: zmięk. nazal.  wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) rodzaj małego schowka np. w ubraniu lub torbie; zob.  też kieszeń w Wikipedii
(1.2) przen.  o czyichś środkach finansowych, funduszach
(1.3) techn.  część urządzenia, do której wsuwa się lub wkłada coś płaskiego, np. płytę, kasetę itp.
(1.4) środ.  teatr.  wnęka przy scenie, gdzie przechowuje się dekoracje
odmiana:
(1.1-4)
przykłady:
(1.1) W kieszeni spodni mam klucze, portfel i komórkę.
(1.2) Własne mieszkanie nie jest na moją kieszeń.
(1.3) W tym napędzie DVD zacina się kieszeń.
składnia:
kolokacje:
(1.1) wkładać / wsuwać / chować do kieszeni • wyciągać / wysuwać z kieszeni • mieć / nosić / trzymać w kieszeni
(1.2) finansować z własnej kieszeni • coś jest / nie jest na czyjąś kieszeń
(1.3) wkładać / wsuwać do kieszeni • wyciągać / wysuwać z kieszeni • dwukieszeniowy
(1.4) chować do kieszeni
synonimy:
(1.1) reg. śl.  kabza
antonimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  kieszonkowiec m , kieszonkowe n , kieszeniówka f 
zdrobn.  kieszonka f 
przym.  kieszonkowy
związki frazeologiczne:
mieć węża w kieszenitrzymać się za kieszeńmieć dziurawą kieszeńdostać po kieszeniuderzać kogoś po kieszenirąbać kogoś po kieszenisiedzieć u kogoś w kieszenimieć zwycięstwo w kieszenina każdą kieszeńreg. pozn.  dalas w kieszeni
etymologia:
uwagi:
(1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Ubrania
tłumaczenia:
źródła:
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Współpraca
Narzędzia
W innych językach