przystanek

przystanek (język polski)

przystanek (1.1)

przystanek (1.1)

przystanek (1.2)

wymowa:

wymowa, IPA: [pʃɨˈstãnɛk], AS: [pšystãnek], zjawiska fonetyczne: utr. dźw. utrata dźwięczności • nazal. nazalizacja 

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) miejsce, gdzie pasażerowie transportu publicznego mogą wsiąść lub wysiąść

(1.2) odpoczynek podczas pokonywania drogi

odmiana:

(1.1-2)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	przystanek	przystanki
dopełniacz	przystanku	przystanków
celownik	przystankowi	przystankom
biernik	przystanek	przystanki
narzędnik	przystankiem	przystankami
miejscownik	przystanku	przystankach
wołacz	przystanku	przystanki

przykłady:

(1.1) Przed wyjazdem spotkajmy się wcześniej na przystanku.

(1.2) W połowie podejścia pod szczyt zrobimy sobie przystanek ze posiłkiem.

składnia:

kolokacje:

(1.1) przystanek autobusowy • przystanek trolejbusowy • przystanek tramwajowy

synonimy:

(1.1) stacja, postój

antonimy:

wyrazy pokrewne:

(1.1) rzecz. rzeczownik przystań; przym. przymiotnik przystankowy; czas. czasownik przystawać ndk. aspekt niedokonany, przystanąć dk. aspekt dokonany

związki frazeologiczne:

przystanek na żądanie • przejechać przystanek

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) stop
• chorwacki: (1.1) stanica f rodzaj żeński
• duński: (1.1) stoppested n rodzaj nijaki
• esperanto: (1.1) haltejo
• fiński: (1.1) pysäkki
• francuski: (1.1) arrêt m rodzaj męski, station f rodzaj żeński
• hiszpański: (1.1) parada f rodzaj żeński
• jidysz: (1.1) אָפּשטעל m rodzaj męski (opsztel)
• niemiecki: (1.1) Haltestelle f rodzaj żeński
• nowogrecki: (1.1) στάση f rodzaj żeński
• polski język migowy:
  (w zapisie SignWriting)

  (1.1) , przystanki:
• rosyjski: (1.1) остано́вка (ostanovka) f rodzaj żeński
• szwedzki: (1.1) hållplats w rodzaj wspólny
• ukraiński: (1.1) зупинка f rodzaj żeński
• węgierski: (1.1) megálló
• włoski: (1.1) fermata f rodzaj żeński

źródła: