wydarzyć się

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

wydarzyć się (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[vɨˈdaʒɨʨ̑‿ɕɛ], AS[vydažyć‿śe], zjawiska fonetyczne: zmięk. denazal. zestr. akc. 
znaczenia:

czasownik zwrotny dokonany (ndk.  wydarzać się)

(1.1) wystąpić jako rzeczywiste zjawisko
(1.2) pot.  udać się, dobrze wypaść[1]
odmiana:
przykłady:
(1.1) To się wydarzyło, kiedy jeszcze nie było cię na świecie.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) mieć miejsce, zdarzyć się, trafić się, przydarzyć się, przytrafić się, być, stać się
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  wydarzenie
czas.  wydarzać się ndk. 
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. hasło wydarzać się w: Słownik Języka Polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.