weganin

weganin (język polski)

wymowa:

IPA: [vɛˈɡãɲĩn], AS: [vegãńĩn], zjawiska fonetyczne: zmięk. zmiękczenie • nazal. nazalizacja 

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) człowiek przestrzegający zasad weganizmu, będący na diecie wegańskiej, nie jedzący pokarmów pochodzenia zwierzęcego

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	weganin	weganie
dopełniacz	weganina	wegan
celownik	weganinowi	weganom
biernik	weganina	wegan
narzędnik	weganinem	weganami
miejscownik	weganinie	weganach
wołacz	weganinie	weganie

przykłady:

(1.1) Dla Bartka gotujemy osobno, bo on jest weganinem.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik z Wikisłownika, pl.wiktionary.org weganizm m rodzaj męski z Wikisłownika, pl.wiktionary.org

forma żeńska weganka

przym. przymiotnik z Wikisłownika, pl.wiktionary.org wegański

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

(1.1) por. porównaj z Wikisłownika, pl.wiktionary.org wegetarianin • jarosz

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) vegan
• francuski: (1.1) végétalien

źródła: