weganin

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

weganin (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[vɛˈɡãɲĩn], AS[vegãńĩn], zjawiska fonetyczne: zmięk. nazal. 
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) człowiek przestrzegający zasad weganizmu, będący na diecie wegańskiej, nie jedzący pokarmów pochodzenia zwierzęcego
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Gladiatorzy byli weganami.
(1.1) Dla Bartka gotujemy osobno, bo on jest weganinem.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
(1.1) mięsożerca
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  weganizm m 
forma żeńska weganka
przym.  wegański
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
(1.1) por.  wegetarianin • jarosz
tłumaczenia:
źródła: