weganin

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

weganin (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[vɛˈɡãɲĩn], AS[vegãńĩn], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) człowiek przestrzegający zasad weganizmu, nie jedzący jakichkolwiek pokarmów pochodzenia zwierzęcego[1] ze względów etycznych
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Zwykle miłośnicy diety wegańskiej kojarzą się z wychudzonymi amatorami jogi. Patrik Baboumian, najsilniejszy weganin na świecie, przełamuje ten stereotyp i udowadnia, że można być weganinem i strongmanem jednocześnie.[2]
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) roślinożerca
antonimy:
(1.1) mięsożerca
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. weganizm m
forma żeńska weganka
przym. wegański
przysł. wegańsko
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
por. wegetarianin • jarosz
tłumaczenia:
źródła:
  1. Instytut Języka Polskiego (Kraków), Teresa Smółkowa, Nowe słownictwo polskie: A-O, str. 273.
  2. facet.interia.pl