weganka

weganka (język polski)

wymowa:

IPA: [vɛˈɡãnka], AS: [vegãnka], zjawiska fonetyczne: nazal. nazalizacja • -nk-  zbitka -nk- lub -ng- 

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) kobieta przestrzegająca zasad weganizmu, będąca na diecie wegańskiej, nie jedząca pokarmów pochodzenia zwierzęcego

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	weganka	weganki
dopełniacz	weganki	weganek
celownik	wegance	wegankom
biernik	wegankę	weganki
narzędnik	weganką	wegankami
miejscownik	wegance	wegankach
wołacz	weganko	weganki

przykłady:

(1.1) Dla Ewy gotujemy osobno, bo jest weganką.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik z Wikisłownika, pl.wiktionary.org weganin m rodzaj męski z Wikisłownika, pl.wiktionary.org, weganizm m rodzaj męski z Wikisłownika, pl.wiktionary.org

przym. przymiotnik z Wikisłownika, pl.wiktionary.org wegański

związki frazeologiczne:

etymologia:

(1.1) forma żeńska od: weganin

uwagi:

tłumaczenia:

(1.1) dla języków niewyróżniających tu formy żeńskiej zobacz listę tłumaczeń w haśle: weganin

• francuski: (1.1) végétalienne

źródła: