prostokąt

prostokąt (język polski)

prostokąt (1.1)

wymowa:

IPA: [prɔˈstɔkɔ̃nt], AS: [prostokõnt], zjawiska fonetyczne: nazal. nazalizacja • asynch. ą  asynchroniczna wymowa ą  wymowa

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) geom. geometria czworokąt, który ma wszystkie wewnętrzne kąty proste; zob. zobacz też prostokąt w Wikipedii

odmiana:

(1.1) lp liczba pojedyncza prostokąt|, ~a, ~owi, ~, prostokącie, ~em, ~; lm liczba mnoga prostokąt|y, ~ów, ~om, ~ach, ~ami, ~y

przykłady:

(1.1) Prostokąt jest trapezem, o wszystkich kątach prostych

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

przym. przymiotnik prostokątny

przysł. przysłówek prostokątnie

rzecz. rzeczownik zdrobn. zdrobniale prostokącik

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) rectangle
• arabski: (1.1) مستطيل
• czeski: (1.1) obdélník m rodzaj męski
• duński: (1.1) rektangel
• esperanto: (1.1) ortangulo
• francuski: (1.1) rectangle m rodzaj męski
• hiszpański: (1.1) rectángulo m rodzaj męski
• niemiecki: (1.1) Rechteck n rodzaj nijaki
• nowogrecki: (1.1) ορθογώνιο n rodzaj nijaki
• polski język migowy:
  (w zapisie SignWriting)

  (1.1) coś prostokątnego:
• rosyjski: (1.1) прямоугольник m rodzaj męski
• szwedzki: (1.1) rektangel w rodzaj wspólny
• włoski: (1.1) rettangolo

źródła: