pisk

pisk (język polski)

wymowa:

wymowa, IPA: [pʲisk], AS: [pʹisk], zjawiska fonetyczne: zmięk. zmiękczenie 

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) cienki, przenikliwy dźwięk

odmiana:

przykłady:

(1.1) Nagły pisk dochodzący z korytarza zelektryzował zebranych.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

czas. czasownik z Wikisłownika, pl.wiktionary.org piszczeć, piskać, popiskiwać

przym. przymiotnik z Wikisłownika, pl.wiktionary.org piskliwy

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) squeal
• duński: (1.1) hvin n rodzaj nijaki z Wikisłownika, pl.wiktionary.org
• niemiecki: (1.1) Piepen n rodzaj nijaki z Wikisłownika, pl.wiktionary.org
• szwedzki: (1.1) tjut n rodzaj nijaki z Wikisłownika, pl.wiktionary.org

źródła:

pisk (język duński)

wymowa:

Dania: [ˡpisk]

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj wspólny

(1.1) pejcz, bat, bicz

(1.2) uderzenie pejczem (1.1)

odmiana:

(1.1) en pisk, pisken, piske, piskene

przykłady:

(1.1) pisken eller guleroden? → marchewka czy bat?

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) kat, nihalet kat

antonimy:

wyrazy pokrewne:

czas. czasownik z Wikisłownika, pl.wiktionary.org piske

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła:

pisk (slovio)

zapisy w ortografiach alternatywnych:

писк

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik

(1.1) pysk

odmiana:

(1.1) lm liczba mnoga piskis

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła: