pisk

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] pisk (język polski)

wymowa: IPA: [pʲisk]
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) cienki, przenikliwy dźwięk

odmiana: (1.1)
przykłady:

(1.1) Nagły pisk dochodzący z korytarza zelektryzował zebranych.

składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne: czas.czasownik piszczeć, piskać, popiskiwać; przym.przymiotnik piskliwy
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:

• niemiecki: (1.1) Piepen nrodzaj nijaki

[edytuj] pisk (język duński)

wymowa: Dania: [ˡpisk]
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj wspólny

(1.1) pejcz, bat, bicz

(1.2) uderzenie pejczem (1.1)

odmiana: (1.1) en pisk, pisken, piske, piskene
przykłady:

(1.1) pisken eller guleroden? → marchewka czy bat?

składnia:
kolokacje:
synonimy: (1.1) kat, nihalet kat
antonimy:
wyrazy pokrewne: czas.czasownik piske
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:

[edytuj] pisk (slovio)

wymowa:
znaczenia:
rzeczownik

(1.1) pysk

odmiana: (1.1) lm piskis
przykłady:

(1.1)

składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: zapis cyrylicą писк