pisk

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

pisk (język polski)[edytuj]

wymowa:
wymowa ?/i, IPA[pʲisk], AS[pʹisk], zjawiska fonetyczne: zmięk. 
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) cienki, przenikliwy dźwięk
odmiana:
przykłady:
(1.1) Nagły pisk dochodzący z korytarza zelektryzował zebranych.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas.  piszczeć, piskać, popiskiwać
przym.  piskliwy
rzecz.  pisklę n 
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:

pisk (język duński)[edytuj]

wymowa:
Dania: [ˡpisk]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj wspólny

(1.1) pejcz, bat, bicz
(1.2) uderzenie pejczem (1.1)
odmiana:
(1.1) en pisk, pisken, piske, piskene
przykłady:
(1.1) pisken eller guleroden?marchewka czy bat?
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) kat, nihalet kat
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas.  piske
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

pisk (slovio)[edytuj]

zapisy w ortografiach alternatywnych:
писк
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik

(1.1) pysk
odmiana:
(1.1) lm  piskis
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła: