koperta

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

koperta (język polski)[edytuj]

koperty (1.1)
wymowa:
IPA[kɔˈpɛrta], AS[koperta] wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) płaskie opakowanie papierowe na małe arkusze papieru i drobne przedmioty; zob.  też Koperta (opakowanie) w Wikipedii
(1.2) rysunek, piktogram o wyglądzie zamkniętej koperty (1.1); też poziomy znak drogowy oznaczający zakaz parkowania
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.1) Włożył list do koperty, zakleił, przykleił znaczek i wrzucił do skrzynki.
(1.2) Za zaparkowanie na kopercie dostał mandat.
składnia:
kolokacje:
(1.1) włożyć coś do koperty • otworzyć kopertę • koperta okienkowa
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  kopertówka f , kopertowanie, kopertownica
zdrobn.  kopertka f 
czas.  kopertować
przym.  kopertowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) wł.  coperta[1]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. hasło koperta w: Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.