płatek
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] płatek (język polski)
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) bot. część korony u kwiatów
- (1.2) niewielki, płaski kawałek czegoś
- (1.3) kryształ śniegu
- (1.4) anat. dolna część małżowiny usznej
- odmiana:
- (1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik płatek płatki dopełniacz płatka płatków celownik płatkowi płatkom biernik płatek płatki narzędnik płatkiem płatkami miejscownik płatku płatkach wołacz płatku płatki
- przykłady:
- (1.1) Róże mogą mieć czerwone i różowe płatki.
- (1.2) Na śniadanie podano miskę płatków owsianych z mlekiem.
- (1.3) Płatki śniegu są kryształami o niepowtarzalnych kształtach.
- składnia:
- kolokacje:
- (1.2) płatki śniadaniowe • płatki kukurydziane / owsiane / jęczmienne • płatki mydlane • płatki migdałowe
- (1.3) płatki śniegu
- antonimy:
- związki frazeologiczne:
- jak z płatka
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) petal; (1.2) flake; (1.3) snowflake
- esperanto: (1.3) neĝero
- francuski: (1.1) pétale m; (1.3) flocon de neige m
- hiszpański: (1.1) pétalo m; (1.2-3) copo m; (1.4) lóbulo m
- interlingua: (1.1) petalo
- niemiecki: (1.1) Blatt n, Blütenblatt n; (1.2) Flocke f; (1.3) Schneeflocke f
- portugalski: (1.1) pétala
- rosyjski: (1.1) лепесток; (1.3) снежинка
- szwedzki: (1.2) flinga w; (1.3) snöflinga w
- włoski: (1.1) petalo
- źródła:
