płatek

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

płatek (język polski)[edytuj]

płatki (1.1)
płatek (1.2)
płatki (1.3)
płatek (1.4)
płatki (1.5) kukurydziane
wymowa:
IPA[ˈpwatɛk], AS[pu̯atek]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) bot.  część korony u kwiatów: zob.  też płatek w Wikipedii
(1.2) niewielki, płaski kawałek czegoś
(1.3) kryształ śniegu
(1.4) anat.  dolna część małżowiny usznej
(1.5) spoż. , zwykle lm  płatki: zbożowy produkt spożywany z mlekiem
(1.6) zdrobn.  od: płat
odmiana:
(1.1-6)
przykłady:
(1.1) Róże mogą mieć czerwone i różowe płatki.
(1.2) Łupież to łuszczące się płatki skóry głowy.
(1.3) Płatki śniegu kryształami o niepowtarzalnych kształtach.
(1.5) Na śniadanie podano miskę płatków owsianych z mlekiem.
składnia:
kolokacje:
(1.2) płatki mydlane • płatki migdałowe
(1.3) płatki śniegu
(1.5) płatki śniadaniowe • płatki kukurydziane / owsiane / jęczmienne
synonimy:
(1.3) śnieżynka
(1.5) chrupka
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  płat m , płatowiec m 
zdrobn.  płateczek
czas.  płatać
przym.  płatkowy, płatowy
związki frazeologiczne:
jak z płatka
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
(1.6) dla języków nierozróżniających zdrobnień, zobacz listę tłumaczeń w haśle: płat
źródła: