indyk

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] indyk (język polski)

wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) zool.zoologia duży ptak grzebiący; zob.zobacz też indyk w Wikipedii

odmiana: (1.1) lpliczba pojedyncza indyk, ~a, ~owi, ~a, ~iem, ~u, ~u!; lmliczba mnoga ~i, ~ów, ~om, ~i, ~ami, ~ach, ~i!
przykłady:

(1.1) Mój teść hoduje indyki.

składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne: (1.1) rzecz.rzeczownik indor, indyczka, indyczę; przym.przymiotnik indyczy; czas.czasownik indyczyć się, naindyczyć się
związki frazeologiczne: (1.1) indyk myślał o niedzieli, a w sobotę łeb mu ścięli
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:

• angielski: (1.1) turkey
• bułgarski: (1.1) пуйка frodzaj żeński
• esperanto: (1.1) meleagr
• francuski: (1.1) dinde frodzaj żeński, dindon mrodzaj męski
• hiszpański: (1.1) pavo mrodzaj męski
• ido: (1.1) dindo
• islandzki: (1.1) kalkúnn mrodzaj męski
• jidysz: (1.1) אינדיק mrodzaj męski (indik)
• niemiecki: (1.1) Truthahn mrodzaj męski, Puter mrodzaj męski
• norweski (bokmål): (1.1) kalkun mrodzaj męski