ilustracja

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

ilustracja (język polski)[edytuj]

ilustracja (1.1)
wymowa:
IPA[ˌiluˈstraʦ̑ʲja], AS[ilustracʹi ̯a], zjawiska fonetyczne: zmięk. akc. pob.  wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) reprodukcja fotografii, rysunku lub obrazu, będąca uzupełnieniem, wyjaśnieniem lub ozdobą drukowanego tekstu; zob.  też ilustracja w Wikipedii
(1.2) książk.  przykład, który wyjaśnia, komentuje lub interpretuje coś, np. wykład, tezę
odmiana:
przykłady:
(1.1) Nie powinien dziwić fakt, że pierwszy udokumentowany dowód pojawienia się ilustracji w tekście pochodzi z Chin. (z Internetu)
(1.2) A cała sprawa z tym felietonem to świetna ilustracja tezy, że jak trzeba psa uderzyć, to kij się znajdzie. (z Internetu)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) rycina[1]
(1.2) egzemplifikacja[1]
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas.  ilustrować
rzecz.  ilustrator
przym.  ilustracyjny
związki frazeologiczne:
etymologia:
łac.  illustratiounaocznienie, rozjaśnienie[1]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. 1,0 1,1 1,2 hasło Ilustracja w: Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.