hańba

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

hańba (język polski) [edytuj]

wymowa:
wymowa ?/i, IPA: [ˈxãɲba], AS: [χãńba], zjawiska fonetyczne: nazal. 
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) książk.  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org coś, co przynosi wstyd, stanowi ujmę dla honoru
odmiana:
(1.1)
 
przypadek liczba pojedyncza
mianownik hańba
dopełniacz hańby
celownik hańbie
biernik hańbę
narzędnik hańbą
miejscownik hańbie
wołacz hańbo
przykłady:
(1.1) Zgubiłeś mnie wuj z kretesem, bo nie tylko, że mnie kula w łeb w Kiejdanach czeka, ale i hańba wiekuista na moje imię spadnie. (H. Sienkiewicz: Potop)
składnia:
kolokacje:
(1.1) wstyd i hańba • okryć się/kogoś hańbą
synonimy:
(1.1) wstyd, infamia, niesława, sromota, pohańbienie, niehonor, dyshonor, blamaż, daw.  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org gańba
antonimy:
(1.1) duma
wyrazy pokrewne:
rzecz.  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org haniebność f  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org, hańbienie n  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org, zhańbienie n  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org
przym.  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org haniebny
przysł.  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org haniebnie
czas.  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org hańbić, zhańbić
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
Źródło „http://pl.wiktionary.org/w/index.php?title=hańba&oldid=3268477”