blamaż

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Podobna pisownia Podobna pisownia: blamáž

blamaż (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈblãmaʃ], AS[blãmaš], zjawiska fonetyczne: wygł. nazal.  wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) książk.  kompromitacja, ośmieszenie się
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Premiera tego przedstawienia okazała się blamażem, na sali było mniej miejsc niż sprzedano biletów, a aktorzy nie znali ról.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) kompromitacja, ośmieszenie się, zblamowanie się, poruta, wstyd, hańba
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  blamowanie n , zblamowanie n 
czas.  blamować się ndk. , zblamować się dk. 
związki frazeologiczne:
etymologia:
niem.  Blamage < niem.  blamierenblamować się < franc.  blâmerganić, krytykować, potępiać[1]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Władysław Kopaliński, Słownik wyrazów obcych i zwrotów obcojęzycznych z almanachem, cz. 1, s. 74, Warszawa, Rzeczpospolita, 2007, ISBN 978-83-60688-78-6.