gramatyka

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

gramatyka (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ɡrãˈmatɨka], AS[grãmatyka], zjawiska fonetyczne: nazal.akc. na 3 syl. wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) jęz. nauka zajmująca się opisywaniem języka, zob. też gramatyka w Wikipedii
(1.2) kulin. staropolska gęsta polewka (zupa) z piwa albo wina i chleba
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.1) Gramatyka jest przydatna podczas nauki języka.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.2) grumatka, gromatka, gamratka, garmatka
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
(1.1) językoznawstwo, lingwistyka
(1.2) polewka, zupa
meronimy:
(1.1) fonologia, morfologia, składnia
wyrazy pokrewne:
rzecz. gramatyk m, gramatyczność f
przym. gramatyczny, niegramatyczny
przysł. gramatycznie
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) gr. γραμματική
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: