gramatyka

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

gramatyka (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ɡrãˈmatɨka], AS[grãmatyka], zjawiska fonetyczne: nazal. akc. na 3 syl.  wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) jęz.  nauka zajmująca się opisywaniem języka, zob.  też gramatyka w Wikipedii
(1.2) kulin.  staropolska gęsta polewka (zupa) z piwa albo wina i chleba
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.1) Gramatyka jest przydatna podczas nauki języka.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.2) grumatka, gromatka, gamratka, garmatka
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
(1.1) językoznawstwo, lingwistyka
(1.2) polewka, zupa
meronimy:
(1.1) fonologia, morfologia, składnia
wyrazy pokrewne:
rzecz.  gramatyk m , gramatyczność f 
przym.  gramatyczny, niegramatyczny
przysł.  gramatycznie
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) gr.  γραμματική
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: