lingwistyka
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] lingwistyka (język polski)
- wymowa:
- IPA: [lʲĩŋɡˈvʲistɨka], AS: [lʹĩŋgvʹistyka], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.• -nk- • akc. na 3 syl.
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza mianownik lingwistyka dopełniacz lingwistyki celownik lingwistyce biernik lingwistykę narzędnik lingwistyką miejscownik lingwistyce wołacz lingwistyko
- przykłady:
- (1.1) W skład lingwistyki teoretycznej wchodzą takie dziedziny jak gramatyka, semantyka, morfologia czy fonologia.
- składnia:
- synonimy:
- (1.1) językoznawstwo, glottologia
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. lingwista
- przym. lingwistyczny
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- (1.1) ang. linguistics[1]
- uwagi:
- tłumaczenia:
- albański: (1.1) gjuhësi
- angielski: (1.1) linguistics
- arabski: (1.1) لسانيات, علم اللغة ,لغويات
- duński: (1.1) sprogvidenskab w, lingvistik w
- francuski: (1.1) linguistique f
- gruziński: (1.1) ენათმეცნიერება (enatmetsniereba), ლინგვისტიკა (lingvist'ik'a)
- hiszpański: (1.1) lingüística f
- interlingua: (1.1) linguistica
- islandzki: (1.1) málvísindi n/lm
- japoński: (1.1) 言語学 (げんごがく)
- niemiecki: (1.1) Sprachwissenschaft f, Linguistik f
- nowogrecki: (1.1) γλωσσολογία f
- polski język migowy:
(w zapisie )
- rosyjski: (1.1) лингвистика f, языкознание n, языковедение n
- szwedzki: (1.1) lingvistik w, språkvetenskap w
- włoski: (1.1) linguistica f
- źródła:
- ↑ hasło lingwistyka w: Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.
