grammatik

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

zobacz też: Grammatik

[edytuj] grammatik (język duński)

wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj wspólny

(1.1) gramatyka

odmiana: (1.1) en grammatik, grammatikken, grammatikker, grammatikkerne
przykłady:

(1.1) Den polske grammatik er faktisk svær. → Polska gramatyka jest istotnie trudna.

składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne: przym. przymiotnik grammatisk, grammatikalsk; rzecz. rzeczownik grammatiker
związki frazeologiczne:
etymologia: z łac. grammatica
uwagi: