strażak

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] strażak (język polski)

wymowa: IPA: [ˈstraʒak]
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) osoba wytrenowana do walki z ogniem

odmiana: (1.1) lp liczba pojedyncza straża|k, ~ka, ~kowi, ~ka, ~kiem, ~ku, ~ku; lm liczba mnoga ~cy, ~ków, ~kom, ~ków, ~kami, ~kach, ~cy przykłady:

(1.1) Dwóch strażaków zginęło w pożarze.

składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne: rzecz. rzeczownik straż; przym. przymiotnik strażacki
związki frazeologiczne:
etymologia: od straż
uwagi: tłumaczenia:

• angielski: (1.1) fireman
• chiński: (1.1) 消防员/消防員 (xiaofangyun)
• duński: (1.1) brandmand w rodzaj wspólny
• esperanto: (1.1) fajroestingisto
• francuski: (1.1) pompier m rodzaj męski
• grecki: (1.1) πυροσβέστης
• hiszpański: (1.1) bombero
• holenderski: (1.1) brandweerman
• japoński: (1.1) 消防士 (shōbōshi)
• koreański: (1.1) 기관병 (gigwanbyeong)
• łaciński: (1.1) vigil ignis
• niemiecki: (1.1) Feuerwehrmann m rodzaj męski
• rosyjski: (1.1) пожарный m rodzaj męski, пожарник m rodzaj męski
• szwedzki: (1.1) brandsoldat, brandsman w rodzaj wspólny
• węgierski: (1.1) tűzoltó
• włoski: (1.1) vigile del fuoco m rodzaj męski